“Anneme göre zaten yakın arkadaş diye bir şey olmamalıydı çünkü yakın arkadaşlık imkansız bir ilişkiydi.Tarih yakın arkadaşlarının ihanetine uğramış insanlarla doluydu.Havarisi Yahuda,İsa’ya,en yakın dostu Brütüs,Sezar’a ihanet etmişti.Annem için önemli olan ihanete uğramak değildi,ihanet hayatın doğasında vardı,her an,her yerde pusuda bekliyordu.Önemli olan ihanete uğradığında yıkılmamaktı.Uyurgezer olup hayatının sırlarını öğrenince kendisini neden böylesine dikenli bir koruma halesiyle sardığını anladım.Annem annesi kadar olmasa da yeryüzünde hep tedirgin ayaklarla yürümek zorunda kalmış,kendisini her türlü duygusal darbeden korumanın yolunu arkadaşsızlığı seçmekte bulmuştu”