Benliğin Kıyısında Bir Yolculuk
-Hazırsan Kemerleri Bağla-
Oruç Aruoba’nın Benlik’i, açıklayan değil, insanı kendi içine doğru çağıran bir metindir. Benliği sabitlemez; aksine, onun dilde tam yakalanamayan, sürekli kayıp giden yapısını açığa çıkarır. Çünkü benlik, tanımlanacak bir öz değil, deneyimlenen bir süreçtir.
Bu süreç, düz bir ilerleyiş değil; onunda kitapta bahsettiği bir yengecin yürüyüşü gibidir. Doğrudan gitmez, dolanır, geri çekilir, yeniden yaklaşır. İnsan da kendini anlamaya çalıştıkça kendinden uzaklaşır; yaklaştığını sandığı anda yeniden kayar. Benlik, bu sürekli çekilme ve anlama çabası içinde belirir.
Aruoba’nın dili de bu yüzden tamamlanmış değildir. Cümleler, kesinlik sunmaz; okuru düşünmeye, eksik olanı kendi içinde sürdürmeye davet eder. Metin, bir anlatıdan çok bir iç hareket haline gelir.
Sonuçta Benlik, cevap veren bir metin değil; insanın kendisiyle ne kadar kalabildiğini sorgulayan bir karşılaşmadır.
Ve belki de asıl mesele şudur:
İnsan, kendisiyle bu dolambaçlı yolda ne kadar yürüyebilir?
·
15 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.