canlı bir şeyi öldürmeden saklayamazsın1000Kitap
Koleksiyoncu, John Fowles’un insan zihninin karanlık ve çarpıtılmış yönlerine tuttuğu rahatsız edici bir aynadır. Yüzeyde bir kaçırılma hikayesi gibi ilerlese de, roman aslında “sevmek” ile “sahip olmak” arasındaki uçurumu sorgular.
•
Frederick karakteri, kendini kötü olarak görmeyen ama tam da bu yüzden tehlikeli olan bir zihniyetin temsilidir. Onun gözünde Miranda, bağımsız bir birey değil; korunması, saklanması ve zamanla “alışması” gereken bir varlıktır. Bu bakış açısı, sevginin nasıl kontrol ve mülkiyet arzusuna dönüşebileceğini çarpıcı biçimde ortaya koyar.
Miranda’nın günlüğüyle birlikte anlatı kırılır ve gerçeklik tüm ağırlığıyla geri döner. Onun sesi, yalnızca bir kurbanın çaresizliği değil; aynı zamanda düşünen, sorgulayan ve direnen bir bilincin ifadesidir. Bu karşıtlık, romanın en güçlü yönünü oluşturur: aynı olayın iki farklı zihinde nasıl bambaşka anlamlara büründüğünü göstermek.
Romanın dikkat çeken bir diğer boyutu, sınıfsal ve kültürel ayrımların karakterler üzerindeki etkisidir. Frederick’in dünyası dar, tekrarlı ve yüzeyseldir; Miranda ise sanatla, düşünceyle ve özgürlük fikriyle temas halindedir. Bu fark yalnızca bir arka plan değil, aynı zamanda aralarındaki iletişimsizliğin temel nedenidir. Frederick’in Miranda’ya duyduğu hayranlık, aynı zamanda onun dünyasına karşı duyduğu öfkeyi de içinde barındırır.
•
Ve belki de romanın en sarsıcı gerçeği şudur: En büyük kötülük, çoğu zaman kendini kötülük olarak görmeyen bir zihnin içinde, son derece sakin ve mantıklı bir biçimde var olmaya devam eder.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.