“Bazı çocuklar vardır, sesi fazla çıkmaz. Yaramazlıkları bile dikkat çekmez; çünkü kimse gerçekten bakmaz onlara. İçlerinde koskoca bir dünya taşırlar ama anlatacak birini bulamazlar. O yüzden ağaçlarla konuşurlar, rüzgâra sır verirler, hayal kurarak kendilerini korurlar. Çünkü gerçek hayat, onların kalbine dokunacak kadar nazik değildir. Bir gün biri çıkıp da başlarını okşadığında, işte o zaman anlarlar aslında ne kadar eksik büyüdüklerini. Ve o eksiklik, ne zaman sevildiklerini fark etseler, biraz daha acıtır içlerini.”
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.