Bazı kitaplar vardır; okumadan önce methi size ulaşır, sosyal medyada karşınıza çıkan alıntılarla merakınız iyice perçinlenir. Üzüm Buğusu da benim için popüler kültürün etkisiyle radarıma giren ve büyük bir merakla başladığım bir kitaptı. Ancak son sayfayı kapattığımda hissettiğim şey, maalesef o büyük övgülerin yarattığı beklentinin altında kalması oldu.
Aslında Kitabın temelindeki fikir aslında çok potansiyelli: Aynı gün doğan iki çocuğun, bir doğum gününde işlenen cinayetle mühürlenen kaderleri... Suç, adalet ve vicdan azabı üzerine kurulmuş bu zemin, üzerine çok güçlü bir kurgu inşa etmeye çok müsait. Fakat hikaye ilerledikçe, o etkileşimlerdeki "efsane" havasının yerini biraz daha alışıldık kalıplar alıyor.
En çok hayal kırıklığına uğradığım bir diğer nokta ise dönem anlatımı oldu. 1990’lar, özellikle Ankara gibi bir şehirde geçiyorsa; o yılların kendine has tekinsizliğini, gri pusunu ve sokağın gerçek dilini iliklerimize kadar hissetmemiz gerekir. Kitapta 90’lar maalesef sadece bir "dekor" olarak kullanılmış. Tarih ve birkaç siyasi olay belirtilince o dönemin ruhu gelmiyor; o dönemin insanı gibi hissetmek, o atmosferin havasını solumak istiyor okur. Bu haliyle hikaye bugünde geçse de pek bir şey değişmeyecekmiş gibi bir yüzeysellikte kalmış.
Karakter analizine gelecek olursak; ana karakterin üzerine bir noktadan sonra o kadar çok haksızlık ve dram yükleniyor ki, bu durum dramatik bir derinlik yaratmak yerine okuru boğmaya başlıyor. Karakterin sürekli bir çıkmazın içinde, nefes alamaz halde bırakılması anlatımı ağırlaştırıyor. Bu da bir yerden sonra empati kurmayı zorlaştırıp, okuma keyfini yorucu bir hale dönüştürüyor. Keza tekrar eden paragraf kalıpları da cinnetlik bir senfoniydi benim için. Belki linç yiyeceğim bu yüzden ama her zaman haklı ve dürüst konuşma taraftarıyım.
Yine de güzel bir okuma deneyimiydi, hakkını teslim etmek gerek. Ancak potansiyeli çok daha iyi bir kurgunun hakkını yemiş ve popülerliğin getirdiği hızlı tüketim alışkanlığına biraz kurban edilmiş gibi hissettiriyor. Daha güçlü bir dönem tasviri ve daha dengeli bir karakter gelişimiyle çok daha kalıcı bir eser olabilirmiş.
Yazarın kalemine sağlık.
··
95 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.