Kitap yorumumEdebiyat
hayatın içinde, nedenini bilmediğiniz bir tıkanmışlık hissedersiniz. İşte o anlarda bir elin omzunuza dokunup "Gel, beraber çözelim" demesine ihtiyaç duyarsınız. Volkan Erkan benim için tam olarak o el oldu diyebilirim
Sevgili Yazar kitabı yazarken sadece mürekkep değil, ruhunuda kullanmış. Bir şey leri öğretmeye çalışmamış, içimizde zaten var olan üzerini toz kaplamış o gücü hatırlatmış.
Kitaptan heybeme kalan en değerli notu bırakıyorum: "İnsan ne olduğunu bilmek istiyorsa, önce ne olmadığını görmek zorunda."
Gerçekten de öyle değil mi? Bize ait olmayan fikirleri, başkalarının beklentilerini zihnimizden ayıkladığımızda asıl "ben" ortaya çıkıyor.
Kitabı anlatsam çok şey var satırlara sığdıramam. Kısaca kendimizi bulmamızı sağlıyor. En iyisi siz okuyun. İçerikle ilgili bir kaç alıntı bırakıyorum. Sevgiyle kalın...
🩷 "Bu yalnızca senin yolun, başkaları seninle yürüyebilir, fakat hiç kimse senin yerine yürüyemez." (syf 132)
🩷 İnsan bu hayatta önce kendi ruhunu kazanmalıdır.(syf 203)
🩷 "Müziğin sesini duyamayanlar dans edenleri deli zannedermiş." Bakmak, görmek, duymak, hissetmek herkese nasip olsun.(syf 219)
Zihnini bugün yeniden inşa etmeye başlasan, ilk koyacağın kural ne olurdu? Benimki; kendime daha şefkatli davranmak oldu. Ya seninki?
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.