Ünlü yönetmen Miguel Littin'in Pinochet rejimi ile kurşuna dizilmemek için ülkesinden kaçtıktan 12 yıl sonra, hâlâ kaçak bir sürgünken sahte pasaport ile ülkesine girip diktatörlük yönetiminde yaşamı çekmeye çalışmasının hikayesini Márquez'in tılsımlı kaleminden okuyoruz.
Sahte bir kimlik,sahte eş, bambaşka bir şekle bürünmüş tipi ile hasretini çektiği vatanında bir yabancı gibi dolaşıyor Littin. Márquez birinci kişinin ağzından anlatmış bu macera dolu film çekme hikayesini, dolayısıyla yönetmenin iç dünyasını da çok sahici yansıtmış bize.Üç ayrı film ekibini yönetiyor ama kendi de pek uslu durmuyor memleketinde.Bazen büyük riskler alıyor tanınma ihtimali olan yerlere gidiyor, yapmak istediği şeyleri cüretkarca yapıyor, tehlikeli olduğu hâlde annesini görmeye gidiyor mesela.Onun ağzından dinlediğimiz için Littin'in ruh halini fazlasıyla içselleştiriyoruz.Çember daraldıkça, baskılar arttıkça kitabı yüreğim ağzımda okudum , yakalanma korkusu ile kalp atışlarım hızlandı. Yine de Pinochet'in ofisinde bile çekim yapma cüret ve cesaretleri takdire şayandı. Çeşitli yerlerde çekim yapıyorlar, içi yozlaşmış rejimin ipliğini pazara çıkarmaya çalışıyorlar ama sürekli gözler üzerlerinde, sürekli ramak kalıyor yakalanmasına ama sinema aşkının büyüklüğü ile devam ediyorlar çekmeye,korkunun ecele faydası yok, diyerek.Belgesel soslu, akıcı romanı nefesimi tutarak okudum, fazlasıyla yaşadım. Çok sevdim. Ve yine en son"Kahrolsun diktatörlük, Kahrolsun faşizm!"diyesim geldi.
·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.