“Ağaçtaki”, basit bir cümleyle başlayan ama insanın içini paramparça eden bir hikâye: “Hiçbir şeyin anlamı yok.”
Janne Teller bu romanında çocukların dünyasını kullanarak aslında yetişkinlerin görmezden geldiği en büyük soruyu yüzümüze çarpıyor: Anlam nedir ve kim belirler?
Kitap ilerledikçe, çocukların masumiyeti yavaş yavaş eriyor. “Anlam yığını” fikri ilk başta umut verici gibi görünse de kısa sürede insan doğasının karanlık tarafını açığa çıkarıyor. Teller burada çok cesur bir şey yapıyor: Çocukları bile acımasızlaştıran bir sistemin aynasını tutuyor.
Bu hikâyede kimse gerçekten “kötü” değil ama herkes zamanla kötülüğün bir parçası oluyor.
AğaçtakiJanne Teller