Roman başlangıcında ağır aksak ilerlese de devamında sürükleyici ve keyifli bir hâl aldı. Boş inanışların ve bu inançların sömürülmesi teması en çok Ahmet Mithat Efendi'de gördüğümüz bir olguydu. Hüseyin Rahmi de bu romanda benzer bir temayı işlemiş. Ermenice ve Osmanlıca kısımlar anlatıdan zaman zaman beni romanın dünyasından koparsa da genel anlamda kolayca okunup biten bir romandı diyebilirim.