“Çok bilmek de iyi değil. Söyleme bilmeyeyim.”
“Hiçbir şey göründüğü gibi değilmiş.”
Bu cümleyi kitabı okudukça o kadar fazla içimden geçirdim ki. Her karakterin dışı başka, içi bambaşka. Tıptı hepimiz gibi. Öyle değil miyiz? Hepimizin içinde mutlaka iyileşmemiş yaraları yok mu?Kiminin aile, kiminin okul, kiminin evlat, iş, eş, sağlık.. sayamadığım daha bir sürü şey. Bu kitapta da her karakterin içinde iyileşmemiş yaraları var. Şermin Yaşar o kadar güzel kurgulamış ki hepsi haklı, ama bir yandan da hepsi haksız. Hepsi mağdur, ama bir yandan da hiçbiri masum değil. Bir karaktere başka bir bölümde kızarken, kendi hikayesini anlattığı bölümde büyük bir dramla karşılaşıyoruz ve diyoruz ki “Hiçbir şey göründüğü gibi değilmiş,”
Kitap :“ çok bilmek de iyi değil. Söyleme bilmeyeyim” diye bitiyor. Acaba bir şeyleri bilsek daha mı az yargılarız karşımızdakini ya da daha fazla mı başa kakarız bilemiyorum.
İnsanı düşündüren ve farkındalık kazandıran bir kitap olmuş.
Keyifli okumalar.
·
11 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.