“Belki de olduğumuzu sandığımız kişi değilizdir. … Belki de bu gerçekten benim bedenimdir.”
Hafıza, ruhta mıdır bedende mi? Sakinler’in sayfalarını çevirdikçe hep bu soru beliriyor hemen yan boşluklarda. Metni okudukça cevabımı alıyor, hatta daha fazlasıyla karşılaşıyorum.
Bedenin de bir hafızası olduğu, her ne kadar kaçınsak da bizimle her yöne ulaşabileceği aşikâr. Aslında tüm mesele, kaçamamak da değil; kaçtığımız noktada “ben değiştim” dediğimizde değişebilirliğimizin mümkünlüğü! Yahut bir sonrakinin sağlıklı bir hafızaya sahip olduğunu kestirebiliyor muyuz? Bu durum ne kadar mümkünse değişebilirlik de o kadar mümkün.
Büyük bir gizemle açılış yapan Sakinler’in üç ana kısma ayrılarak “şimdi”, “geçmiş” ve tekrar “şimdi”den oluşması; gerilim yaratan atmosferinde fazlasıyla açıklık getiriyor konuya. Hatta okura, başlardaki gerilimi hafifletip çok az dramatik yapıya geçiyor ve nihayet yaşanılanı keşfettiriyor.
“Ya bir başka ihtimal varsa!” diyerek geçmişten uzak bir sağlıklı gelecek kurabilme hayaliyle spekülatif, gerilimli ve fantastik bir metin bu.
Vaktinde büyülü güçlere sahip köklü bir aileden iki kuzenin, aile içi sansasyonel öykülerinin izlerinden kaçabilme isteğiyle yola çıkışı; sonrasında ise başlarına gelenler aracılığıyla hafıza, beden, ölüm, suç ve kefaret konularındaki bakış açıları metne katmanlı bir derinlik sağlıyor. Bu kuzenlerin kendi içlerindeki anlam arayışına okurun gergin soruları da eklenince, yazarın kaleminden sarsıcı bir hikâye dökülmüş sayfalara.
Filipin Ulusal Kitap Ödülü’ne layık görülen Sakinler, beni oldukça etkiledi. Sevdim, tavsiyedir. 
Sakinler
Sakinler
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.