Kitabın konusu ve yaklaşımı büyük merak uyandırmıştı bende. Ne yazık ki kitap bu beklentiyi karşılayamadı.
İç içe geçen sahneler, karakterler, diyaloglar, mekanlar ve zamanlar metnin içinde yolunu kaybettiriyor insana. Aslında bu bir kayboluşun da hikayesi. Belki de yazar böyle yaparak okuyucuyu da bu deneyimin bir parçası yapmak istiyor. Etrafını tanıyamamak, cümleni bulamamak böyle hissettiriyor olmalı. Fakat nedense yazarın niyetinin bu olduğuna pek ikna olamadım. Bu benim hüsnü zannım gibi geliyor.
Öte yandan kitapta tartışmaya açık güzel kapılar da yok değil. Değişen bir dünya ve değişmeye zorlanan dünyalarda seçim yapma sorumluluğu kime ait olmalı? Gerçekten bir seçenek var mı? Modernleşme deneyimini, sömürgeleşme olmasa da yaşayan bir ülke olarak bu sancılı sürecin nelere sebebiyet verdiğini az çok biliyoruz. O açından kitap Batı dışı toplumlar için kendi hikayesi sayılabilecek nitelikler taşıyor diyelim ve bir alıntı ile bitirelim:
"Taa ki Allah'ın seni terk etmesinden korkuyorsun. Çünkü geçmişte olduğu gibi bütünüyle ve müminlere vaad edildiği gibi şah damarından daha yakın hissedemiyorsun onu. İşte bu yüzden senden uzaklaştığı düşüncesine saplanıyorsun.
Oysa ihanet edenin sen olabileceğini hiç düşünmüyorsun."
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.