Söylediğim Hiçtir Benim
Kalemim kağıdı boğar Suya yazsam olur buhar Ümîdimi sakla bahar Şimdi önüm kıştır benim Düştüm dersem eğer dara Sanmasınlar mevzû para Her yanımda var bir yara Şifa bulmam güçtür benim Dünyâya gelmiştim bir gün İmtihân olundum her gün Bir gafletle güldüğüm gün Üzüldüğüm çoktur benim Bir hayal mi mesûd olmak Nasip midir huzur bulmak Niyâzımdır anlaşılmak Anlayanım yoktur benim Yüze gülüp rol keserler Pusu kurup yol keserler En zor ânımı beklerler Düşmanlarım puşttur benim Kimseden eman dilemem Emin midir ben bilemem Ağyâra minnet eylemem Garipliğim dosttur benim Dokunursam zülf-ü yâre Dökülürler pâre pâre Tabiplerde yoktur çâre Saadetim düştür benim Gaileyle dert çekerken Yıprandım epeyce erken Bir nefes alayım derken Yetiştiğim geçtir benim Çok şükür hiç derdim bitmez Kolay gelir kolay geçmez Anlatmaya ömür yetmez Söylediğim hiçtir benim Eylül 2025
Şiir
·
51 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.