Kalemim kağıdı boğar
Suya yazsam olur buhar
Ümîdimi sakla bahar
Şimdi önüm kıştır benim
Düştüm dersem eğer dara
Sanmasınlar mevzû para
Her yanımda var bir yara
Şifa bulmam güçtür benim
Dünyâya gelmiştim bir gün
İmtihân olundum her gün
Bir gafletle güldüğüm gün
Üzüldüğüm çoktur benim
Bir hayal mi mesûd olmak
Nasip midir huzur bulmak
Niyâzımdır anlaşılmak
Anlayanım yoktur benim
Yüze gülüp rol keserler
Pusu kurup yol keserler
En zor ânımı beklerler
Düşmanlarım puşttur benim
Kimseden eman dilemem
Emin midir ben bilemem
Ağyâra minnet eylemem
Garipliğim dosttur benim
Dokunursam zülf-ü yâre
Dökülürler pâre pâre
Tabiplerde yoktur çâre
Saadetim düştür benim
Gaileyle dert çekerken
Yıprandım epeyce erken
Bir nefes alayım derken
Yetiştiğim geçtir benim
Çok şükür hiç derdim bitmez
Kolay gelir kolay geçmez
Anlatmaya ömür yetmez
Söylediğim hiçtir benim
Eylül 2025