Beden fani, nefes fani, dünya fani.
Kısacık bir hayatta bu kibirin ne yani?
Ne diye kendini bilirkişi telakki eder durursun bre gafil?
Bildiğin bir hiçtir, bildiğini zannetme.
Bildiğin bir kaç kelimeyle de göğsünü kabartıp havalara girme.
Şeytan’dan alim mi vardı? Kibiri onu helak etti.
Her daim tevazu sahibi ol, övme ve övünme.
Övünmek senin neyine, kimsin ki sen? Zerre içinde zerre bile olmayan bir ademsin sen.
Yunus Emre’nin sözünü bir dinle, tefekküre dal:
"Bir avuç toprak, biraz da suyum ben; neyimle övüneyim, işte buyum ben."
~Serhat Şan~