Ve serinin son kitabı: Hizmetçi İzliyor
İkinci kitabı bitirir bitirmez bu kitaba başladım ve kesinlikle uykusuz kalmama değdiğini, serideki en beğendiğim kitap olduğunu söyleyebilirim! Freida McFadden bu üçleme içindeki en iyi kitabını yazmış diyebilirim, Hizmetçi 'den bile daha fazla beğendim bu kitabı.
Millie’nin hayalini kurduğu aileye sahip olduğunu, çok istediği huzurlu banliyöye taşındığını ve mesleğinde başarılı bir kadın olduğunu okumak çok güzeldi diyebilirim.
Bu kitapla ikinci kitap arasında oldukça büyük bir zaman farkı var. Bu kitaptaki Millie artık Enzo’yla evli, iki çocuk annesi ve başarılı bir sosyal hizmetler görevlisi. Sabahları kahvesini içip çocuklarını okula gönderiyor, komşularıyla tanışmaya çalışıyor, hatta Enzo’nun isteğiyle artık onun da bir hizmetçisi oluyor.
Tabii ki, günün sonunda, Millie’den bahsettiğimiz için bela bir şekilde onu bulmasaydı bile, o belasını bulmanın bir yolunu bulurdu.
-- SPOILER İÇEREBİLİR --Yine de, bu kitapda beni Millie’nin şaşırtan bazı davranışları oldu zaman zaman. O eski, her şeyin peşine düşen Millie gitmiş, yerine evdeki sesleri bile doğru düzgün takip etmeyen bir kadın gelmiş. Üstelik bir sosyal hizmetler görevlisi de olarak, 9 yaşındaki oğlunun komşuya gidip geldikten sonra hırçınlaşmasının da peşine düşeceğini zannederdim ama onu da yapmadı. Bu kısımlarda ben bile o çocuğun istismara uğradığını anladıysam, bir anne ve bir sosyal hizmetler görevlisi olarak Millie’nin de anlaması gerekmez miydi?Üstelik Enzo’nun yan komşuyla olan o garip samimiyeti de… sadece garipti işte. Millie’nin aldatıldığından şüphelenmesi beni gerdi ama bu duruma karşı pasif kalması, Enzo ile tartışsa da aksiyon almaması da biraz yorucuydu. Kitapta da bu samimiyetin yeterince açıklandığını düşünmüyorum, geçiştirilmiş gibiydi. Enzo’nun çok çalışmasıyla ve de eve çağırdıkları hizmetçiye yardımcı olmasıyla açıklamak yetersizdi.-- SPOILER SONU --
Ama kitabın sonunun Ada’nın gözünden anlatılmasını çok beğendim! Eğer bir gün seri yetişkin Ada’nın gözünden devam ederse de kesinlikle okurum.