Zülfü Livaneli’nin haberdar olmadığım bir kitabıydı. Bir kütüphanede gözüme ilişti ve iyi ki ilişmiş. Kısa, rahat okunan ve yarattığı atmosferle sarmalayan bir deneme, bir uzun öykü.
Livaneli’nin zarafetini ve deneysel tavrını seviyorum. Kitaplığımın bir parçası değiller ama okuduğum her eserinden de izler kalıyor. İnce hüznünden hoşlanıyorum.
Açıkçası sevdiğim yazarları, şairleri yaşarmış ve birlikte sohbet edermiş gibi düşünmekten haz aldım.
Olumsuz eleştirim yok, dilerim çok yaşasın.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.