Okumaktan korktuğum bir kitabı daha bitirdim, mutluyum.
Kurtlarla Koşan Kadınlar'ı okumak zor ama keyifliydi. Önce anlamakta zorlandım, kitap ilerledikçe oturdu kitabın mantığı bende. Yazar kitapta hepimizin dinleyerek büyüdüğü masalları bambaşka bir pencereden anlatıyor bize. O masalların bize aslında ne anlattığını anlatıyor sevgili Entés. Yoğun bir anlatımı var. Yazıları biraz küçük olduğu için okurken beni epey yordu.
Kurtlar ve kadınların ruhlarının birbirine benzediğini, her kadının içinde vahşi bir ruh olduğunu ve bu vahşi ruhun aslında onun özü olduğunu anlatıyor. Toplum kadını hep ehlileştirmek, evcilleştirmek ister. Ona "kadın olmak" maskesi altında prangalar hazırlamıştır. Kadın topluma ne kadar boyun eğerse, özünden o kadar uzaklaşır, özünden uzaklaştıkça mutsuz olur. Er geç özüne dönecektir, içindeki vahşiyi, dişi kurdu elbet hatırlayacaktır; küçücük bir kıvılcım bile yetecektir ona. Çünkü kadın özünü daima tanır ve ona dönmek ister.
.
.
Okurken kendi içimdeki gücü yeniden keşfettim; içimde uyuyan dişi kurdu uyandırmanın vakti gelmişti artık. Belki de benim kıvılcımım da budur, içimdeki vahşi kadın beni çağırmak için bu kitabı seçmiştir.
.
.
Kadın olmak, kadın olmayı sevmek ve kadın olduğunun farkında olmak üzerine yazılmış bence çok derin bir eser ve çok uzun bir sürecin ürünü. Her kadının okuması gerektiğini düşündüğüm, özel bir eser. Üstüne ne yazsam, ne söylesem az. Ben yer yer zorlansam da keyif alarak okudum, Gök Hanım tavsiyesi olsun, keyifle okunsun.️
·
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.