Herkese Konniçiwa
Bugün sizlere 
Tomoka Shibasaki kaleminden 
Bahar Bahçesi kitabının yorumu ile geldim
Nisan ayının sıradaki kitabı 2026 yılı basımlı 107 sayfalık bir kitap🩵
︎Sizi Tokyo’nun dolambaçlı sokaklarına, yıkılmaya gün sayan ama içinde hâlâ hayatın nabzının attığı o apartmana View Palace Saeki III’e davet ediyorum.
︎Hikâyenin merkezinde, hayatı zahmetsizce yaşamayı ilke edinmiş, hatta bu eylemsizliği yüzünden evliliği bile bitmiş olan Taro var. Eski bir kuaför, yeni bir PR çalışanı. Çocukken inek olacağına inanacak kadar naif. Taro, View Palace Saeki III adlı, dairelerinin isimlerini Çin Zodyağı’ndaki hayvanlardan alan çok ilginç bir apartmana Koyun dairesine taşınıyor.
︎Taro’nun üst kat komşusu Ejderha dairesinde oturan Nishi, gizemli, yaşı kestirilemeyen ama tutkusu sınır tanımayan bir kadın.
︎Oturdukları binanın yıkılması an meselesiyken, Nishi’nin yan taraftaki gök mavisi eve olan takıntısı hikâyeyi bambaşka bir boyuta taşıyor. Nishi, o mavi evin yıllar önce bir fotoğraf kitabına konu olduğunu keşfediyor ve o karelerdeki huzurun, misket limonu yeşili fayansların ve oya ağaçlarının peşine düşüyor. Hatta bazen o evin bahçesini görebilmek için balkon altına beton bloklar koyup tırmanacak kadar ileri gidiyor. Taro ise bir adım geride durup tüm bu tutkuyu, yıkımı ve değişimi sakinlikle izliyor.
Binanın kendisi Taro’dan bile gençken yıkılacak olması... Ah, o sahne içimi sızlattı.
︎Bahar Bahçesi; binalar yıkıldığında anılarımızın da toz olup uçup gitmesini, insanların birbirinin hayatında bıraktığı o silik izleri anlatıyor.
︎Yazar o kadar görsel bir dil kullanmış ki, okurken o oya ağaçlarının kokusunu duyuyor, rüzgarın taşıdığı tozu yüzünüzde hissediyorsunuz.
Sizce mekanların bir ruhu var mı? Yoksa binalar yıkıldığında onlarla birlikte anılarımız da tamamen silinip gidiyor mu?
Sayoonara!
Yazarımızın kalemine sağlık🩵
Kitap ile ilgili düşüncelerinizi yorum bırakabilirsiniz
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
Tomoka Shibasaki kaleminden Bahar Bahçesi kitabının yorumu ile geldim
Nisan ayının sıradaki kitabı 2026 yılı basımlı 107 sayfalık bir kitap🩵
︎Sizi Tokyo’nun dolambaçlı sokaklarına, yıkılmaya gün sayan ama içinde hâlâ hayatın nabzının attığı o apartmana View Palace Saeki III’e davet ediyorum.
︎Hikâyenin merkezinde, hayatı zahmetsizce yaşamayı ilke edinmiş, hatta bu eylemsizliği yüzünden evliliği bile bitmiş olan Taro var. Eski bir kuaför, yeni bir PR çalışanı. Çocukken inek olacağına inanacak kadar naif. Taro, View Palace Saeki III adlı, dairelerinin isimlerini Çin Zodyağı’ndaki hayvanlardan alan çok ilginç bir apartmana Koyun dairesine taşınıyor.
︎Taro’nun üst kat komşusu Ejderha dairesinde oturan Nishi, gizemli, yaşı kestirilemeyen ama tutkusu sınır tanımayan bir kadın.
︎Oturdukları binanın yıkılması an meselesiyken, Nishi’nin yan taraftaki gök mavisi eve olan takıntısı hikâyeyi bambaşka bir boyuta taşıyor. Nishi, o mavi evin yıllar önce bir fotoğraf kitabına konu olduğunu keşfediyor ve o karelerdeki huzurun, misket limonu yeşili fayansların ve oya ağaçlarının peşine düşüyor. Hatta bazen o evin bahçesini görebilmek için balkon altına beton bloklar koyup tırmanacak kadar ileri gidiyor. Taro ise bir adım geride durup tüm bu tutkuyu, yıkımı ve değişimi sakinlikle izliyor.
Binanın kendisi Taro’dan bile gençken yıkılacak olması... Ah, o sahne içimi sızlattı.
︎Bahar Bahçesi; binalar yıkıldığında anılarımızın da toz olup uçup gitmesini, insanların birbirinin hayatında bıraktığı o silik izleri anlatıyor.
︎Yazar o kadar görsel bir dil kullanmış ki, okurken o oya ağaçlarının kokusunu duyuyor, rüzgarın taşıdığı tozu yüzünüzde hissediyorsunuz.
Sizce mekanların bir ruhu var mı? Yoksa binalar yıkıldığında onlarla birlikte anılarımız da tamamen silinip gidiyor mu?
Sayoonara!
Yazarımızın kalemine sağlık🩵
Kitap ile ilgili düşüncelerinizi yorum bırakabilirsiniz
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
·
78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.