Sait Faik Abasıyanık gerçekten sade dili ve muazzam gözlem yeteneğiyle okurken zevk veren bir yazar. Gözlemlerini çok iyi bir şekilde tasvir ediyor ve bu tasvir yeteneği zihnimizde her anın eksiksiz canlanmasını sağlıyor.
Fakat kitap içinde bulunan kısa hikâyeler bana hep eksik hissettirdi. Bunu bir tek ben mi hissettim bilmiyorum ama tam hikâyeye odaklanmış, bir şeyler olmasını beklerken hikâye bitti. Birinde, ikisinde değil; hepsinde böyle oldu.
Yani hikâyeleri her ne kadar akıcı olsa da bana göre pek anlaşılabilir değildi. Hikâyeler gerçekten kısa ama anlayabilmek için oldukça uzun bir vakit harcamanız gerekiyor. Gerçi, ne kadar uzunca düşünsem bile ben yine de anlayamadım ama neyse :)