Bu kitap beğenmek fiilini biraz zorlayan eserlerden biri. Çünkü okurken aldığın keyiften çok taşıdığı ağırlık ve bıraktığı etki ön plana çıkıyor.
Bence Işığın O Kör Edici Yokluğu’nun en güçlü tarafı abartıya kaçmadan dehşeti hissettirebilmesi. Tazmamart gibi bir yer anlatılırken yazarın dili neredeyse sakin hatta yer yer dingin ama tam da bu sadelik, yaşananları daha çarpıcı hale getiriyor. Gürültüsüz bir anlatım var ama etkisi çok yüksek.
Ayrıca kitap sadece bir hapishane hikayesi değil. Zaman algısının kaybolması, ışığın yokluğu, insanın zihnine sığınması…Bunlar aslında “insan neyle ayakta kalır?” sorusunun etrafında dönüyor. İnanç, hafıza, hayal gücü… Hepsi birer tutunma noktası olarak karşımıza çıkıyor.
Zorlayıcı tarafı da burada hızlı okunan ya da akıp giden bir roman değil. Okurken durup düşünmek, hatta bazen sindirmek gerekiyor. Ama tam da bu yüzden kalıcı.
Kısacası, edebi olarak sade ama duygusal ve düşünsel olarak çok yoğun bir kitap. Herkese hitap etmeyebilir ama okuyanı kolay kolay bırakmayan türden.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.