Yaşar Kemal’in okuduğum ilk kitabıydı. Dili gayet anlaşılırdı. Yer yer düşündürücü mesajlar veren bi üslupla yazılmıştı. Açıkçası yazarın hayatını okuduğum zaman daha fazla mesaj gayesi güdebileceğini düşünmüştüm ama öyle olmadı.
Yazar Gülbahar ve Ahmet’in kavuşması üzerinden (daha doğrusu kavuşamaması ya da neye kavuştuğu) dönemin idari ve dini yapısını eleştirmiş. Okurken bazı noktaları anlamadım tam olarak ve acaba ne demek istemiştir diye düşündüm. Son kısmının daha açık olmasını isterdim ama genel itibari ile keyifliydi, severek okudum.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.