İnsanlığın Sonu ~ Guido Morselli
Hadi ama bilge ve küstah insanlar, kendinize çok fazla önem veriyorsunuz. Dünya, iki ayaklı bir ırkın ortadan kaybolduğu bugünkü kadar canlı olmamıştı hiç. Hiç bu kadar temiz, bu kadar parlak, bu kadar neşeli olmamıştı.
Merhaba sevgili kitapseverler, Kitap, baştan sona tek kişilik bir monolog olduğu için okuru sıkan tarafları var ama bir yazarın dünyaya bıraktığı son, devasa ve biraz da öfkeli bir veda mektubu olarak düşününce waaw oldum.
Alışılagelmiş felaket senaryolarının çok ötesinde, gürültüsüz bir kıyametin anatomisi olarak karşımıza çıkıyor.
Romanın isimsiz anlatıcısı, insanlıktan ve kendinden bıkarak İsviçre Alpleri’ndeki bir mağarada hayatına son vermeye karar verir. Ancak intihar girişimi başarısız olur. Mağaradan çıktığında ise dehşet verici bir sessizlikle karşılaşır.
İnsanlık buharlaşmıştır. Ne bir ceset, ne bir kan izi, ne de bir kaos vardır. Sadece insan soyu aniden yok olmuştur. Kahramanımız, kurtulmak istediği dünyanın tek sahibi ve tek mahkûmu olarak kalmıştır.
Zihninin kıvrımlarında tek başına kalan kahraman için artık her adım bir veda. Sebaldvari bir bellek yürüyüşü, bu romanda insanlığın kendi sessiz yıkıntıları arasında dolaşan bir hayaletin fısıltısına evriliyor.
Kitabı sarsıcı kılan en büyük detaylardan biri, Guido Morselli’nin hayatı. Reddedilmiş bir yazar olan Morselli, bu kitabı bitirdikten kısa süre sonra intihar etmiş. Metindeki o koyu yalnızlık ve terk edilmişlik hissi, yazarın hayatını okuyunca beni daha çok etkiledi.
Morselli aslında bize şunu söylemiş: Dünya, insan olmadan da muazzam bir şekilde var olmaya devam eder. Acıklı olan, bunu görecek kimsenin kalmamasıdır.
Herkese keyifli okumalar dilerim, sevgiyle
·
91 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.