Bazı kitaplar vardır, sadece okunup rafa kaldırılmak için değil; hayatın her anında bir rehber, bir pusula olması için yazılmıştır. İmam Gazali’nin "Dil Belası" tam olarak böyle bir eser. Okuduktan sonra anlıyorsunuz ki, insanı en çok felakete sürükleyen de, selamete ulaştıran da aslında iki dudağının arasından çıkanlarmış.
Neden Başucu Kitabım Olmalı?
Kitap, dilin afetlerini (gıybet, yalan, boş konuşma vb.) öyle keskin ve sarsıcı bir dille ele alıyor ki, "Sadece konuşarak kendimizi ne kadar büyük tehlikelere atıyormuşuz?" diye düşünmeden edemiyorsunuz.
•"Susan Kurtulur": Kitabın ruhunu özetleyen en temel düstur bu. Gereksiz her sözün aslında ruhumuza bir yük olduğunu fark ediyorsunuz.
•Bir Koruma Kalkanı: Eserde dil, "serbest bırakıldığında önce sahibini parçalayan yırtıcı bir canavara" benzetiliyor. Bu bakış açısı, konuşmadan önce iki kez düşünmemi sağladı.
•Mâlâyâniyi Terk Etmek: Faydasız söz ve işleri bırakmanın, bir insanın karakterindeki en büyük güzelliklerden biri olduğunu hadisler ışığında çok güzel açıklıyor.
Özetle dili ağır değil ama söyledikleri oldukça ağır ve tesirli. Okurken bakış açınızın değiştiğini, düşünce yapınızın iyileşmeye başladığını hissediyorsunuz. Benim için belli dönemlerde açıp tekrar tekrar okuyacağım, hayat boyu yanımdan ayırmayacağım bir "rehber kitap" oldu.
Eğer hayatınıza bir iyilik katmak ve kendinizi fark etmek istiyorsanız, ölmeden önce mutlaka okunması gerekenler listenize ekleyin.
"Dilini tut, sadece hayrı söyle; çünkü sen ancak bu şekilde şeytana galip gelebilirsin."
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.