Kitap bizi II. Dünya Savaşı’nın en hareketli dönemlerine, Mısır’ın o uçsuz buçaksız çöllerine götürüyor. Ama bu sadece bir savaş romanı değil; daha çok bir satranç tahtası gibi. Bir yanda Almanlar, diğer yanda İngilizler ve tam ortada ne yapacağını, kime güveneceğini şaşıran karakterler var.
Meade, atmosferi o kadar canlı kurmuş ki; Kahire’nin kalabalık çarşılarından çıkıp Sakkara’nın piramitlerine doğru giderken sıcaklığı teninizde hissediyorsunuz. Kitabın içine girmek hiç zor olmuyor; yazar sizi ilk sayfadan elinizden tutup o gizemli dünyanın içine çekiveriyor.
Bu kitabın en güzel yanı, karakterlerin "süper kahraman" olmaması. Hepsinin korkuları, zaafları ve geçmişten gelen yükleri var.
Yazım dili inanılmaz akıcı. Cümleler su gibi akıp gidiyor, gereksiz betimlemelerle sizi boğmuyor. Olay örgüsü ise tam bir bulmaca gibi. Tam "Tamam, şimdi anladım olayı" dediğiniz anda bir köşe dönüyorsunuz ve her şey değişiyor.
Sakkaranın Kumları, bittiğinde "Vay be, ne hikayeydi!" dedirten kitaplardan. Kahvenizi alıp, telefonunuzu sessize alıp kendinizi çölün gizemine bırakmak için harika bir seçim. Meade, tarihin gerçekliğini kurgunun heyecanıyla öyle güzel yoğurmuş ki, kitabı kapattığınızda sanki o çöllerden yeni dönmüş gibi hissedeceksiniz.
Keyifli okumalar!
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.