“Aylak Adam”, bireyin yalnızlığı ve aidiyet arayışı üzerine kurulu bir roman. Okurken zaman zaman “Tutunamayanlar”ı anımsadım; nüanslarının benzeştiğini söylemek mümkün. Ancak her iki eser de edebiyatımızın nadide örnekleri ve birbirlerinin zemininde anlamlandırılmaya ihtiyaç duymayacak kadar özgün. Bu nedenle incelemeyi yalnızca “Aylak Adam” üzerinden yapmak daha anlamlı olacaktır.
C., kendini okura açan bir karakter değil. Aksine, bilinçli bir mesafe kuruyor ve bu mesafe roman boyunca hissediliyor. Okur olarak ona yaklaşmak istedikçe sanki o bir adım geri çekiliyor. Bu durum karakterle tam anlamıyla bir bağ kurmayı zorlaştırıyor.
Buna rağmen, kaçıngan yapısına karşın C.’nin içsel huzursuzluğu ve arayışı bana geçti. Onunla tam anlamıyla özdeşleşemesem de dünyasına kayıtsız kalmak mümkün değil. Belki de bu, Yusuf Atılgan’ın en güçlü yanı: Karakterini tamamen açmadan da okura dokundurabilmesi.
“Aylak Adam”, okuruna doğrudan sorular sormayan ama bittikten sonra insanın içinde hafif bir eksiklik duygusu bırakan, bu duyguyla baş başa kalmaya davet eden bir roman.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.