"İnsan hep hayatın bir şeyi gizlediği hissini taşır; toprağa ekip biçercesine sabırla besleyip büyütülen bir sır."
"Bir kültürden diğerine geçişte geride mutlaka bir şeyler kalır, hatırlayacak kimse olmasa bile."
"...sadece yazmaya karar verdim, imkânsız bir fotoğrafın açıklamasını arar gibi."
Kosta Rikalı yazar ve akademisyen #carlosfonseca kalemiyle #rozahakmen 'in Ispanyolca'dan yaptığı kusursuz çeviriyle tanıştım.
Kelime anlamıyla güney anlamı taşıyan ve ekolojik roman kategorisinde değerlendirilen #cenup yas ve bellek üzerine bir anlatı.
Düşünsenize eski sevgiliniz üzerinde çalıştığı çok katmanlı bir roman dizisinin son bölümünde ölüyor ve romanı tamamlamanız için sizinle iletişime geçiliyor.
Geçmişten günümüze ve de günümüzden geçmişe doğru farklı sarmalarım iç içe geçmiş olayları başlıyorsunuz aralamaya. Ister puzzle gibi deyin ister matruska bebekleri gibi deyin. Araladıkca nefes alan susturulmuş ve bastırılmış coğrafyalara ayak basıyorsunuz. İnsanların çığlıkları gibi doğanın renkleri de görünür aslında. Her şey bitmiş ama hiçbir şey geçmemiş gibi bir his.
Soykırım ve ırkçılığın ayak sesleri yankılanıyor kitap boyunca.
Paraguay ve Guatemala ... Hiçbir fikrimin olmadığı bölgeler.
Hoopp okudum bitti dediğim bir roman olmadı. Anlamaya çalıştım diyeyim.
Diller, topraklar ve ş*iddet. Ama en çok da unutulmak..Unutmak ve unutturulmak sanki...
Hiç bilmediğim bir coğrafyaya gidip uzun uzun yazmak istedim kitabı bitirdiğimde. Unutulup giden ve tamamlanması gereken eksiklikleri anımsadım.
Bu yüzden de bir süre zihnimi meşgul edecektir kitap.
@metiskitap değer aşılamaya devam ediyor
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.