Canetti’nin Körleşme’si, zekasını dünyadan ve gerçeklikten saklanmak için bir kalkan olarak kullanan bir adamın acınası ve kaçınılmaz çöküşüdür. Kien, binlerce kitabın arasına sığınarak dış dünyanın o kaotik yapısından ve kontrol edemediği tutkulardan kaçabileceğini sandı. Oysa zeka ve bilgi, hayattan ve tehlikeden kaçmak için değil; o kaosa hükmetmek, gerçeklikle yüzleşmek ve onu kendi kurallarına göre zapt etmek için vardır. Kendi karanlığıyla ve arzularıyla yüzleşmekten korkup edebiyatın arkasına saklanan herkes, eninde sonunda o sığ kalabalığın içinde körleşmeye mahkumdur. Kusursuz bir psikolojik teşhis.