Beyoğlu'nun En Güzel Abisi: Yazarın Düştüğü O Korkunç Polisiye Tuzağı
"Bu kitabı okurken tek hissettiğim şey: Ne anlatmaya çalışıyor bu adam?"
Merhaba kitap dostları! Bugün, Ahmet Ümit'in "Beyoğlu'nun En Güzel Abisi" adlı romanını dürüstçe konuşacağım. Bu inceleme, bir övgü değil, samimi bir hayal kırıklığı olacak. Hatta "hayal kırıklığı" bile hafif kalır.
Kitap Hakkında Kısa Bilgi (Araştırdım, Emek Var Ama Sonuç YOK!):
Ahmet Ümit'in bu romanı, 2013 yılında Everest Yayınları tarafından yayımlanmış, 418 sayfalık bir polisiye romanı . Kitap, Başkomiser Nevzat ve yardımcılarının, Beyoğlu Tarlabaşı'nda bir cinayeti soruşturmasını konu alıyor . Arka planda kentsel dönüşüm rantı, mafya hesaplaşmaları, sokak çocukları, aşk ve ihanet gibi pek çok tema olduğu iddia ediliyor . Hatta kitabın içinde Ahmet Ümit'in kendisini romancı bir karakter olarak yazdığı bile söyleniyor .
Neden "Saçma Sapan, Salakça" Buldum? (Net ve Sert Eleştiriler):
Sözünüzü sakınmayacağım çünkü bu kitap gerçekten sinir bozucu.
1. Ne Anlatmaya Çalıştığı Belli Değil: Tamam polisiye, tamam bir cinayet var. Ama yazar o kadar çok şey katmış ki, ana hikaye kaybolup gitmiş. Kentsel dönüşüm, mafya, sokak çocukları, pavyonlar, gazinolar, bir de üstüne Ahmet Ümit'in kendisinin romancı olarak kitaba dahil olması . Bu kadar çok konuyu aynı anda anlatmaya çalışınca ortaya ne bir polisiye ne de bir toplumsal eleştiri çıkıyor; anlaşılması güç bir karmaşa doğuyor. Sayfalar ilerledikçe "Ne oluyor? Kim kimdi? Bunun cinayetle ne alakası var?" diye sormaktan kendimi alamadım.
2. Derinlik Yok, Doldurma Var: Polisiye bir kitap olmasına rağmen nefret ettiğim bir şeyi yapmış yazar: Sırf sayfa dolsun diye gereksiz ayrıntılara, karakterlere ve yan hikayelere yer vermiş. Kitap boyunca bir türlü asıl konuya giremedim. Hikaye bir türlü ilerlemedi, sürekli yeni karakterler, yeni mekanlar, yeni sorunlar çıktı. Hepsi de birbirinden kopuk ve gereksizdi.
3. "Aşk Yaşamı, Cinayet Ölümü Sıradanlıktan Kurtarır" mı? HAYIR! Kitabın alt başlığı buydu ama bence bu kitap, sıradanlığın ve vasatlığın kitabı olmuş. Ne aşk bölümleri ne de cinayet soruşturması beni etkileyebildi. Olaylar o kadar yapay ve zorlama ilerliyordu ki, okurken sıkıntıdan patladım.
4. Başkomiser Nevzat ve Ekibi Yine Aynı, Hiç Büyümemişler: Ahmet Ümit'in diğer kitaplarını okuduysanız, Başkomiser Nevzat ve yardımcılarının (Ali, Zeynep) değişmeyen, klişe diyaloglarından ve davranışlarından bıkma noktasına gelmişsinizdir. Bu kitapta da aynı şey devam ediyor. Zeynep ile Ali arasındaki "flört" o kadar zorlama ki insanın canını sıkıyor . Karakterlerin hiçbiri gerçekçi değil, hepsi yapay tipler.
5. Katil Çok Belliydi! Polisiyelerin en büyük marifeti, okuru şaşırtabilmektir. Bu kitapta ise katili daha ilk bölümlerde tahmin ettim . Özellikle bir karakterin aşırı yardım sever, fazla "masum" takılması beni direkt ona yöneltti ve sonunda da yanılmadım. Bu kadar basit ve tahmin edilebilir bir polisiye yazıldığına inanamadım. Kitabın sonunda "Ya ben dâhiyim ya da bu yazar bizi salak yerine koyuyor" diye düşündüm.
Net ve Dürüst Puan:
Ne derinlik var, ne sürükleyicilik, ne de edebi bir tat... 1/10. (O 1 puanı da kitabın kapağına ve sonunda bittiğine sevindiğim için veriyorum.)
Son Söz: Ahmet Ümit, bir dönem "Sultanı Öldürmek" gibi çok iyi işlere imza atmış bir yazardı. Ama son dönemde popüler olma, çok satma hırsı yüzünden yazarlığını kaybettiğini düşünüyorum . Bu kitap da bunun en acı örneği. İsmi "Beyoğlu'nun En Güzel Abisi" ama bu kitap okuyucusuna en kötü ihanetlerden birini yapmış. Okumayın, okutmayın, vaktinizi ve emeğinizi ayıp etmeyin.
Peki ya siz?
Bu kitabı okuyup da benim gibi "Ne anlatıyor ya bu?" diyen var mı?
Yoksa Ahmet Ümit hayranları, bu kitabı savunabilecek mi?
Sizce Ahmet Ümit, son yıllarda neden bu kadar vasat işlere imza atıyor?
Katili de benim gibi çok önceden tahmin eden oldu mu?
Dürüst yorumlarınızı merakla bekliyorum! Bu kitabı sevip de karşı çıkacak olan varsa gelsin, tartışalım!
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.