İklim krizinin teknik bir sorundan ziyade politik-ekonomik bir sorun olduğunu, dolayısıyla bireysel tüketim alışkanlıklarını değiştirmek yerine fosil yakıtlara dayalı üretim yapısının değiştirilmesi gerektiğini vurgulayan argümanı nedeniyle ilgi çekici bir kitap. Devletin aktif rolüyle küresel yeşil yeni düzene geçilerek ekonominin küçültülmediği ama yenilenilebilir enerjiye geçiş gibi çeşitli adımlar atıldığı ve bu esnada işçilerin de korunduğu bir model öneriliyor. Bu noktada piyasanın kendi kendine dönüşümü sağlayacağı argümanına karşı çıkılıyor ve devlete sorumluluk yükleniyor. Ancak önerilenler yine kapitalizmin sürdürüldüğü ve buna yeşil bir etiketin yapıştırıldığı gerekçesiyle eleştirilebilir. Yeşil büyüme ortaya konan sorunları gerçekten de çözebilir mi? Küçülme tartışmalarına çok yüzeysel değinilmiş ama bir yandan da en azından bir şey yapmış olalım düşüncesi hakim gibi. Kitapta öne sürülen çözümler zaten genellikle oldukça yüzeysel. Üstelik devlete ilişkin bakış açıları da fazla iyimser, sermayeyle iç içe geçmiş yapının üstünde pek durulduğunu düşünmüyorum. Bu haliyle büyük ölçekli bir dönüşüm gerçekten gerçekleştirilebilir mi, orası da şüpheli. Daha kapsamlı bir kitap okumak daha iyi bir fikir olabilir.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.