Bir insan ne kadar rahat şartlarda olursa olsun, hayatta ruhunu doyuracak bir şey bulamadığında hiçbir dünyaya ait hissetmez.
Başarılı bir gazeteci kadının zengin eşiyle ve çocuklarıyla statülü ve iyi şartlarda yaşamasına, aslında eşini sevmesine rağmen, içinde dolmayan bir boşluğu başka bir adamla, hayatına riskler alarak doldurabileceğine inanmasını konu aldığını düşünüyorum bu kitabın.
Kitapta kadın hep bir cinsel haz arayışında olmasına rağmen aradığı şey bu değil aslında. Tanımlanamaz duygular okurken beni çok üzdü. Bu çıkmazın içerisinde yaşadığı duyguları ancak ruhsal hastalık olarak tanımlamak içini rahatlatabilir ana karakter kadının. O da böyle yapıyor.
Kitabın bir kısmında depresyon hakkında o kadar derdi olan insan var depresyon benim gibi dertsiz insanlari bulma tarzı bi yakarışta bulunuyor. Aslında zaten depresyon geçim sıkıntısı, aşk acısı, ölüm bu gibi şeylerden olmak zorunda değildir. İnsan bazen içinde biriktirdiği acıları göremez kitapta kadının çocukluğu ve ailesine de değinilmemiş zaten.
Eşini ne kadar sevse de eşi de onu sevdiğini gösterse de kadın bir kopukluk hissediyor. Bu kopukluk basit bir şey değil ben okurken kadını yargılayamadım. Benim için bu kadın bencil, karaktersiz bir kadın değildi. Onu kendinden daha iyi anlayacak birine ihtiyaci vardı bence. Zaten aşık olduğunu sandığı adam a onu anlar ümidiyle yaklaştı bir kaçış yolu aradı.
Burada mevzu eşi yada evliliği değil tamamen kendi yetersizlik duygusuydu diye düşünüyorum. Güzel bir kitap sıkılmadan okudum. Söyleyeceklerim bu kadar :))
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.