Son pişmanlık fayda eder mi?
Ali Bey'in yaşamını okudukça bu söz geldi aklıma. Bazen doğruları görmek istemeyiz; gözümüzü kapatır, sadece olmasını istediğimiz hayatı bekleriz.
Tıpkı kitapta bahsedilen şu söz gibi:
"İnsan aslını esasını bilmediği şeyleri daima kendi arzusuna, kendi düşüncesine göre mânâlandırmaya çalışır."
Gerçekleri görmezden gelip hayal ettiklerimizin peşinden koşarken şunu unutuyoruz: Ya her şey tersi olursa?
O zaman da bir boşluğun içinde buluyoruz kendimizi. Ama hayat böyle değildir.
Bizim göremediğimiz kısımları etrafımızdaki insanlar görür uyarmak ister ama biz kendi bakış açımızla direnmeye devam ederiz. Ufacık anlamsız gördüğümüz şeyler belki de bizim hayatımızı etkileyecek bir düzeyde olabilir.
Ali Bey de eğer zamanında çevresinin söylediklerine kulak verseydi; ne bu derece pişmanlık yaşardı ne de sevdiği insanlara karşı güven sorununu...
İnsan bazen kendi doğrusunda öyle bir diretiyor ki, aslında en çok kendine zarar veriyor.
Oysa bizi biz yapan o değerleri ve sesleri unutmadığımızda, hayatı çok daha anlamlı yaşamış oluyoruz.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.