Bu kitap tam olarak böyle başlamış. Olayların seyrini sonlara doğru öğreniyoruz.
Kendisinden yaşça küçük birini seven bir kadının yapmış olduğu davranışlardan bahsediliyor. Burada sevdiği kişinin bir başkasını sevdiğini bilmesine rağmen yine de onunla uğraşması, açıkçası ondaki bu durumun sevgi değil de bir takıntı haline getirmesi olarak yorumladım. Bu durum, onda daha çok reddedilmesinden dolayı kabullenememesidir. Çünkü sevgi dediğimiz şey iki kişi de birbirini sevdiği zaman olur.
Burada yaş konusu göreceli bir durum, kimilerine göre değişebilir. Ancak ortak olan bir şey varsa o da birbirlerini tanıdıktan sonra hislerin oluşmasıdır. Kitapta bahsedilen bu yer gibi:
"Kalp ümitsiz olur mu?"
Tabii ki olmaz. Ama bu ümit birini mutlu ederken diğerini mutsuz ediyorsa bu ümit değil, bir felaket olur. Tıpkı bu kitapta Sıtkı ve Sinesaf'ın yaşamı gibi. Birilerine olan sevgimiz hem bize hem çevremizdeki insanlara zarar veriyorsa, önce kendi içimizde "Bu sevgi midir?"diye sormamız gerekmez mi?
Ölüm Allah'ın EmriAhmet Mithat Efendi · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20242,286 okunma