Serinin dördüncü kitabından devam ediyoruz. Diğer kitaplarda olduğu gibi bu kitabımızda da aksiyon hiç bitmedi her sayfası dolu dolu bir okuma oldu benim için.
Yedi Kapı’da hikâye artık sadece yaşananlarla değil, yüzleşilenlerle derinleşir. Özlem’in kalbi, geçmişten bugüne taşıdığı yüklerle doludur ve bu yükler onu yedi farklı kapının eşiğine getirir. Her kapı bir duyguyu, bir travmayı, bir korkuyu ya da bir gerçeği temsil eder. Açılan her kapı, Özlem’in kendinden sakladığı bir parçayı gün yüzüne çıkarır.
Bu kitapta Özlem, sadece başkalarını değil, kendini affetmeyi öğrenmeye başlar. Neşe, acı ve umut iç içe geçerken; dostluklar sınanır, aşklar sorgulanır ve güven kavramı yeniden şekillenir. Geçmişin gölgeleri, bugünün kararlarını etkilemeye devam ederken Özlem her adımda biraz daha güçlenir, biraz daha cesurlaşır.
Yedi Kapı, bir kadının kırıldıkça nasıl büyüdüğünü, kaybettikçe kendini nasıl bulduğunu anlatır. Okuyucu, Özlem’le birlikte her kapıdan geçerken aslında kendi iç kapılarını da aralamaya başlar. Çünkü bazı kapılar kapanmak için değil, insanın kendine ulaşması için açılır.
··
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.