Her şeye EYVALLAHDuygu ve Düşünce
Eyvallah”, Hikmet Anıl Öztekin’in duygusal ve manevi yönü güçlü eserlerinden biridir. Kitap, insanın dünyasını anlatan, insanın kendine itiraf etmediği şeylerden ibaret, daha çok yazarın iç dünyasını, yaşadığı kırılmaları ve bu kırılmalar üzerinden yaptığı düşünsel yolculuğu anlatır. Bu süreçte beşeri aşkın yerini yavaş yavaş sabır, teslimiyet ve ilahi aşk anlayışı alır. aynı zamanda iman ile duyguların nasıl iç içe geçtiğini de hisseder. Bazen bir kaybın ardından insanın kalbi dağılır ama tam o dağılma anında, inanç bir sığınak gibi ortaya çıkar. Bu eser de tam olarak o sığınağın kapısını aralar. Acıyı inkâr etmek yerine onunla yüzleşmeyi, isyan etmek yerine sabretmeyi ve en sonunda “vardır bir hikmeti” diyebilmeyi öğretir. kalbin Allah’a yönelişini anlatan duygusal ve manevi bir yolculuktur. İnsana, hayatın her haline rağmen kırılmadan değil ama kabullenerek ayakta kalmayı öğretir. En derin mesajı ise şudur: Her şeyin sonunda, acının da sevincin de üstünde bir teslimiyet vardır. Ve insan bazen en büyük huzuru, “neden oldu” sorusunu bırakıp sadece “eyvallah” diyebildiğinde bulur. Ancak tanıdıkça anlarsın insanların değerlerinin eksildiğini ve üşümeye başlarsın kalabalıklar arasında ama bize lâzım olan sarılacak yorganlar değil, sarılacak yüreklerdir her daim. İnsan eskileri çok sever ama güzel eskiyenleri lâkin eyvallah bir gönül terbiyesidir, Eyvallah kabuldür, tahammüldür, sabırdır. Sana uymasa da olana duyduğun saygıdır. Eyvallah, selâmdır, vazgeçmektir, şükürdür, memnuniyettir, hoşgörüdür, her şeye rağmendir. Eyvallah; hasrete de kapı açmaktır, kavuşmaya da. Gidişlere de selâmdır, gelişlere de. Olana da şükürdür, olmayana da. İnsan eyvallah nedir..."İnsanın yolunda gerçek bir dert ortağına rastlaması, sanki uzun bir sürgünden sonra yeniden memleketine dönmüş gibi bir huzur verir. Fakat herkes böyle bir yoldaş bulamaz. Kimi gitmek ister ama gidemez, kimi de gitmenin ne demek olduğunu bile unutur. Aslında bu insanların gidememesi dünyaya bağlılıklarından değil, nereye gitmeleri gerektiğini bilememelerindendir.İnsan geçmişi sever, ama özellikle içinde iz bırakmış, güzel eskimiş hatıraları… Ancak “eyvallah” dediğimiz şey zamanla eskimeyen bir olgunluğa dönüşür. Çünkü eyvallah, sadece bir kelime değil, insanın hayata bakışını şekillendiren bir duruştur. Kabul etmektir, sabretmektir, tahammül etmektir. Her şey istediğin gibi olmasa da olana saygı gösterebilmektir, en sevdiğim kitaplardan "🪽
·
79 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.