“Goriot Baba” Honore de Balzac’tan okuduğum ikinci yapıttı.
Yaşlı ve yoksul eski tüccar Goriot’un sefaleti, ıstırapları ve yalnızlığı ele alınır. Kitabın başkahramanı Goriot eşinin ölümünün ardından tüm varlığını kızlarının mutluluğuna adayıp onların mutluluğunu kendi mutluluğu, onların üzüntülerini kendi sıkıntıları sayar. Sınırsız sevgisi ve yaptığı tüm fedakarlıkların karşılığında ise Goriot kirli bir pansiyon odasında yürek burkan bir halde vefat eder. Kitapta Goriot’un bağ kurduğu bir diğer isim Eugene de Rastignac’tır. Rastignac, Goriot’un pansiyondan komşusudur ama Goriot için bundan da önemlisi kızı Delphine’yi çok sevmesi ve onun tarafından sevilmesidir. Taşradan gelen ve asilzadeler arasına girmeye çalışan genç hukuk öğrencisi Rastignac’ın hikayesi alt ve üst sınıflar arasındaki farkı işlerken yüksek sınıflardaki insanların hırsları, ahlaki yozlaşması ve çürümüşlüğünü de gözler önüne serer. Eugene karakteri ile asilliğin kişinin ruhunda olduğu ortaya koyulur adeta.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.