Yazar:
Honore de Balzac
Çevirmen:
Volkan Yalçıntoklu
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
288
Basım Tarihi:
Mart 2021
İlk Yayın Tarihi:
1835
Yayınevi:
İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Adı:
Le Père Goriot
Orijinal Dil:
Fransızca
Orijinal Ülke:
Fransa
ISBN:
9786052958278
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
85 diğer baskı · Tümünü Göster
Goriot Baba
9,9bin okunmaCan Yayınları · Kasım 2017 · 304 s.
Goriot Baba
3.292 okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Mart 2021 · 288 s.
Goriot Baba
755 okunmaMercek Yayıncılık · · 175 s.
Goriot Baba
456 okunmaCan Yayınları · Ekim 2018 · 304 s.
Goriot Baba
285 okunmaBordo Siyah Klasik Yayınları · 2004 · 380 s.
Goriot Baba
243 okunmaTurna Yayınları · 2011 · 320 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Birisi bizim için gerçekten değerliyse, bunu ondan suçmuş gibi gizlemeliyiz!
Arthur Schopenhauer'ın bu sözüyle başlamak istedim incelememe.
Zira eserin ana fikrini bir cümle ile anlatmak isteseydim daha iyi bir cümle kuramazdım diye düşünüyorum.
Bir şeyi fark ettiniz mi?
Birine kıymet verdiğinizi hissettirdiğiniz anda onun gözünde giderek basitleşmeye başlıyorsunuz. Çantada keklik olma durumu gibi sanki... Bu sevgi sıradan bir hâle geliyor ve karşınızdaki buna kayıtsızlık göstermeye başlıyor.
Hele bu sevginin dozu fazlaysa, ona mahkûmmuş izlenimi dahi veriyorsunuz.
Kimin için yaşıyorsunuz bu hayatı?
Öyle söyleşi olsun diye değil tüm ciddiyetiyle soruyorum.
Gerçekten kulak verip tüm kalbinizle düşündüğünüzde eminim çok azınız "kendim için" cevabını verebilir bu soruya.
Çok azımız kendi hayallerimizin peşinden özgürce yürüyebiliyoruz.
Tüm bunları bir düşünün.
Goriot Baba
Kitabımızın başkahramanı...
Eşinin kaybının ardından bütün varlığını kızlarının mutluluğuna adar.
Onların mutluluğunu kendi mutluluğu sayar.
Ve bu durum bazı hatalar silsilesini beraberinde getirir.
Eserin henüz ikinci sayfasında diyor ki: "Her şey o kadar gerçektir ki, herkes bu dramda kendinden, hatta kendi yüreğinden bir şeyler bulabilir!"
İddialı bir giriş.
Ama bir o kadar da haklı!
Bu dramda kendinizden bir şeyler bulacaksınız!
Ama az ama çok, mutlaka bulacaksınız!
Kimi insan çocuğundan vurgun yer hayata,
Kimisi babasından,
Kimisi sevdiğinden,
Neticede herkes en kıymetlisi ile sınanır.
Yaranızı deşecek yaralar burada!
"İnsan anadan, yardan, serden geçer de evlattan geçebilir mi?"Edebiyat
Arthur Schopenhauer'ın bu sözüyle başlamak istedim incelememe.
Zira eserin ana fikrini bir cümle ile anlatmak isteseydim daha iyi bir cümle kuramazdım diye düşünüyorum.
Bir şeyi fark ettiniz mi?
Birine kıymet verdiğinizi hissettirdiğiniz anda onun gözünde giderek basitleşmeye başlıyorsunuz. Çantada keklik olma durumu gibi sanki... Bu sevgi sıradan bir hâle geliyor ve karşınızdaki buna kayıtsızlık göstermeye başlıyor.
Hele bu sevginin dozu fazlaysa, ona mahkûmmuş izlenimi dahi veriyorsunuz.
Kimin için yaşıyorsunuz bu hayatı?
Öyle söyleşi olsun diye değil tüm ciddiyetiyle soruyorum.
Gerçekten kulak verip tüm kalbinizle düşündüğünüzde eminim çok azınız "kendim için" cevabını verebilir bu soruya.
Çok azımız kendi hayallerimizin peşinden özgürce yürüyebiliyoruz.
Tüm bunları bir düşünün.
Goriot Baba
Kitabımızın başkahramanı...
Eşinin kaybının ardından bütün varlığını kızlarının mutluluğuna adar.
Onların mutluluğunu kendi mutluluğu sayar.
Ve bu durum bazı hatalar silsilesini beraberinde getirir.
Eserin henüz ikinci sayfasında diyor ki: "Her şey o kadar gerçektir ki, herkes bu dramda kendinden, hatta kendi yüreğinden bir şeyler bulabilir!"
İddialı bir giriş.
Ama bir o kadar da haklı!
Bu dramda kendinizden bir şeyler bulacaksınız!
Ama az ama çok, mutlaka bulacaksınız!
Kimi insan çocuğundan vurgun yer hayata,
Kimisi babasından,
Kimisi sevdiğinden,
Neticede herkes en kıymetlisi ile sınanır.
Yaranızı deşecek yaralar burada!
"İnsan anadan, yardan, serden geçer de evlattan geçebilir mi?"Sınırsız sunulan sevgi, sevgi değildir!Edebiyat
Kuşkusuz dünya ve Fransız edebiyatının en önemli isimlerinden biri de Realist Edebiyat Akımı’nın öncüsü kabul edilen Honore de Balzac’tır. Cemil Meriç onun için, “Dünyada romanın kaderini çizen Balzac’tır. Balzac’ın romanı bir sosyolojidir”* sözlerini kullanıyor. Gerçekten de Balzac, kaleme aldığı yüzün üzerindeki eserinde Fransız toplumunu bütün yönleriyle romanlaştırıyor. Öyle ki romanlarında yer verdiği karakterlerinin üzerinden tüm Fransız toplumunun fotoğrafını çekerek yaşadığı dönemi adeta insanoğlunun gözleri önüne seriyor.
• • •
Bu yönüyle onun, dünyada en çok tanınan ve okunan eserlerinin başında, “Vadideki Zambak”la birlikte “Goriot Baba” geliyor. Balzac bu romanında, kızlarını hastalık derecesinde seven Goriot Babayla, taşradan Paris’e gelen ve üst sınıfa çıkmak için ihtirasla yanıp tutuşan yoksul bir hukuk öğrencisi Eugene de Rastignac’ın hikâyesini anlatıyor. Bir şehriye ve un tüccarı olan Goriot Baba, eşini genç yaşta kaybediyor ve bir daha evlenmiyor. Kendisini tutkuyla bağlandığı iki kızını yetiştirmeye adıyor. Onlara sevgisini sınırsızca sunuyor ve en iyi eğitimleri aldırıyor. Zamanı geldiğinde de onları üst sınıftan insanlarla evlendiriyor. Tüm yaşamını ve servetini kızları için harcamasına rağmen beklediği ilgiyi ve sevgiyi hiçbir zaman göremiyor.
• • •
Doğrusu Balzac, pedagoji ve psikolojinin günümüzdeki kadar gelişmediği bir dönemde Goriot Baba’nın hikâyesi üzerinden çocuk yetiştirmede dikkat edilmesi gereken hususlar konusunda okura önemli ipuçları veriyor. Çocukların her istediğini sınırsızca yapmanın, sevgiyi sınırsızca sunmanın, hastalık derecesinde çocuklara bağlılığın onların karakter, kişilik ve kimlik gelişiminde doğru bir tutum olmadığını gösteriyor. Çocukların her istediğini yapmakla iyi bir baba olunamayacağının mesajını veriyor. Eugene
Honore de Balzac’tır. Cemil Meriç onun için, “Dünyada romanın kaderini çizen Balzac’tır. Balzac’ın romanı bir sosyolojidir”* sözlerini kullanıyor. Gerçekten de Balzac, kaleme aldığı yüzün üzerindeki eserinde Fransız toplumunu bütün yönleriyle romanlaştırıyor. Öyle ki romanlarında yer verdiği karakterlerinin üzerinden tüm Fransız toplumunun fotoğrafını çekerek yaşadığı dönemi adeta insanoğlunun gözleri önüne seriyor.
• • •
Bu yönüyle onun, dünyada en çok tanınan ve okunan eserlerinin başında, “Vadideki Zambak”la birlikte “Goriot Baba” geliyor. Balzac bu romanında, kızlarını hastalık derecesinde seven Goriot Babayla, taşradan Paris’e gelen ve üst sınıfa çıkmak için ihtirasla yanıp tutuşan yoksul bir hukuk öğrencisi Eugene de Rastignac’ın hikâyesini anlatıyor. Bir şehriye ve un tüccarı olan Goriot Baba, eşini genç yaşta kaybediyor ve bir daha evlenmiyor. Kendisini tutkuyla bağlandığı iki kızını yetiştirmeye adıyor. Onlara sevgisini sınırsızca sunuyor ve en iyi eğitimleri aldırıyor. Zamanı geldiğinde de onları üst sınıftan insanlarla evlendiriyor. Tüm yaşamını ve servetini kızları için harcamasına rağmen beklediği ilgiyi ve sevgiyi hiçbir zaman göremiyor.
• • •
Doğrusu Balzac, pedagoji ve psikolojinin günümüzdeki kadar gelişmediği bir dönemde Goriot Baba’nın hikâyesi üzerinden çocuk yetiştirmede dikkat edilmesi gereken hususlar konusunda okura önemli ipuçları veriyor. Çocukların her istediğini sınırsızca yapmanın, sevgiyi sınırsızca sunmanın, hastalık derecesinde çocuklara bağlılığın onların karakter, kişilik ve kimlik gelişiminde doğru bir tutum olmadığını gösteriyor. Çocukların her istediğini yapmakla iyi bir baba olunamayacağının mesajını veriyor. Eugene
Her zaman susuzluk çekmek ve hiç bir şey içememek, işte on yıldır böyle yaşıyorum, kızlarımı görmeden öleceğim dedi gorıot baba...
Bütün servetini kızları için harcayan gorıot baba'nın terk edilişi ve yoksulluğa itilişi.. hiç bir kitap benim canımı bu kadar yakmamıştı bunu söylemek istiyorum. Bir babanın evlatlarına olan sevgisi, onlar için girdiği zorluklar bütün servetini kaybetmesi kızları ve damatları tarafından kapının önüne koyulması.. Balzac'ın detaycılığı sayesinde romanı yaşıyor insan.. başta biraz sıkıcı gelsede sonrası acaba ne olacak acaba ne olacak diye ilerliyor.. o yüzden başlangıca aldanarak kitabı bırakmayın..
Yüksek sosyeteye dahil olmak isteyen genç öğrenci Eugéne gerçekte sosyetenin ne olduğunu anlaması görünen o büyülü dünyanın bir pislik çukuru olduğunu görmesi yaşadığı tutku aşk hepsinin aslında büyülü bir perdeden görünen masal olması.. acaba acaba acaba..
Ben bırakmak istesem de ha gayret diyerek bu kitabı bitirmeme vesile olan değerli insan Mikail bey'e de teşekkür ederim.. yeni bir okur olduğum için etiketleyemiyorun.. :)
Babamın tek kız çocuğu olarak şunu düşündüm, benim babam da bana böyle düşkün ona daha sık seni seviyorum demeliyim şimdi varken yanımdaken.. mutlaka okuyun ve daha çok seni seviyorum demeyi ihmal etmeyin..
Goriot Baba' dan Mevlevî kıssalar.
274 sahifelik bir kitabın içinde derin bir kuyu açmış Balzac ve içini altın suyuyla doldurmuş. Sevginin ölçülü yaşanmasının hayati sonuçlarını anlatmış, fazlası zararken azı karar olmuş. Evlat sevgisi üzerinde durmuş. 18 yy. Avrupasında, sınıf farklılıkları dolayısıyla çürümüşlüğün tadına baktırmış 21. yy çocuklarına. Burjuvaların, yine 18. yy da cilalı mermer taşlı balolarında taktıkları maskeleri indirmiş yüzlerinden, onlara üçüncü bir gözden ne denli iğrenç göründüklerini anlatmış. Kraldan çok kralcıları betimlerken onlara ne kadar komik göründüklerini ruhî tahlillerinde anlatırken geleceğin çocuklarına da ara ara öğüt vermiş.
Gestalt' ın bize kazandırdığı "seçici algı"ya göre insan, ilgi duyduğu uyarıcıları, ilgi alanına uygun olmayan uyarılara göre daha ön planda algılar. Söz gelimi bir ayakkabıcı insanların ayaklarına bakma eğilimindedir. Ben de bir eğitimci olarak Goriot Baba' yı ele alırken dikkatimi çeken duruma el atmak durumundayım.
Goriot Baba, kızlarına aşık bir babadır. "Tabi ki her ebeyvn evlatlarına çok düşkündür" dediğinizi duyar gibiyim. Fakat Goriot Baba kızlarına öyle düşkündür ki, daha çocuk yaşlarda iki kızının bir dediğini iki etmez, ergenlik dönemlerinde (18. yy) kızlarının hizmetinde arabaları vardır. Kendisi erişteci(makarnaya benzer) olmasına rağmen binbir güçlükle biriktirdiği servetinin büyük bir kısmını kızlarının drohomalarına (çeyiz parası) ayırır. Yine kızlarını zengin iş adamları ile evlendirir ve emeklilik yaşına gelince de, açgözlü Madam Vauquer' in pansiyonuna yerleşir. Emekli olduktan sonra bile küçük gelirini kızlarına vermekten çekinmez. Goriot Baba, önceleri lüks odada kalırken(ki Madam Vauquer' in en gözde müşterisiydi o zamanlar) sonraları ise daha küçük ve sefil bir odaya yerleşir. Tabi ki Goriot Baba'nın lüksten sefalete
HONORÉ DE BALZAC - GORİOT BABA
Öncelikle hepinize merhabalar, kitap dostlarım. Bugün sizlere dünya klasikleri arasında kendine yer bulmuş bir eser olan Goriot Baba kitabının incelemesini yapacağım.
Öncelikle kitabın konusunu bakacak olursak; kitapta fedakar bir babanın yaşantısı konu olarak işlenmiş durumda.
Hikayemizin ana karakteri Goriot Baba ve hukuk öğrencisi Rastignac' tır. Goriot Baba eşini yıllar yıllar önce kaybetmiş, eski bir tüccar olan, iki çocuğunu kendisi büyütmüş, fedakar, çocukları için her şeyi yapabilecek bir babadır.
Goriot Baba tüm servetini iki kızına adamış, onların iyi bir şekilde büyütüp, zamanı geldiğinde zengin birer damatla evlendirmiş, onların mutluluğu için elinden gelen her şeyi yapmış, sonunda bir başına pansiyona düşmüş bir babadır.
Rastignac, aynı pansiyonda konaklayan, hukuk öğrencisi genç bir delikanlıdır. Paris'te ki sosyete hayatına, burujuvaların yaşantısına özenen ve bu yaşantı için çabalayan bir gençtir.
Goriot Baba' nın hazin dolu hikayesi bu kitapta, pansiyonda yaşanan olaylar ile, yer yer geçmişe dönerek bizlere anlatılır. Goriot Baba' nın trajik hikayesi, bir başına kalışı, çaresizliği, ıstırapları, zaafları, kızlarına olan tutkusu, kızlarının babalarına olan davranışları bu kitapta anlatılır.
Babalık, babalığın getirdiği sorumluluklar, evlatların babanın gözünden değeri; biz okuyucunun gözleri önüne serilir.
Kitabı dili, konusu ve konunun isleyişi bakımından inceleyecek olursak; konusu oldukça güzel bir eserdi benim nezdimde. Konunun işleyişi, ilk başta biraz yavaş ve durağan olsa da ilerleyen kısımlarda oldukça akıcıydı. Özellikle son kısımları duygusal olarak dolu doluydu.
Kullanılan dil oldukça açık, betimlemelerle dolu, edebi tadı yüksek bir dildi. Ben betimleme okumaktan zevk aldığım için hiç sıkılmadan, zevk
Puan vermedi
Yazar, 1830’lardan sonra bir toplum tarihi yazmak amacıyla, eski ve yeni romanlarını üç bölüm altında toplamaya karar verdi. Örf ve âdet incelemeleri, felsefi incelemeler ve çözümleyici incelemeler. Bu tasarı 1834-1837 arasında 12 cilt olarak gerçekleşti. 1840’ta bu yapıtların hepsine Dante’yi anımsatan bir başlık koydu: "İnsanlık Komedisi". Daha sonra yazar eserlerinde aynı kahramanlara tekrar tekrar yer verme düşüncesini geliştirdi. Bunu gerçekçiliğin baş romanı kabul edilen ve 1834'te yayınlanan "Goriot Baba"da uyguladı. Cemil Meriç de onun için, “Dünyada romanın kaderini çizen Balzac’tır. Balzac’ın romanı bir sosyolojidir” demiştir.
Balzac’ın bu eseri Madam Vauquer Pansiyonu’nda geçiyor. Hikayenin başlarında yazar pansiyonda kalan karakterleri tanıtmak için onların hayatına ayrı ayrı projeksiyon tutuyor. Bundan dolayı 19.yy Fransız halkının yaşam biçimini, hayat görüşünü, toplumsal yozlaşma ve çözülmeyi vermede çok başarılı yazar. Balzac bu romanında, kızlarını hastalık derecesinde seven Goriot Babayla, taşradan Paris’e gelen ve üst sınıfa çıkmak için ihtirasla yanıp tutuşan yoksul bir hukuk öğrencisi olan Eugene de Rastignac’ın hikâyesini anlatıyor. Bu kahramanlardan Goriot Baba; kızlarını çılgınlık derecesinde seven, onlar için her türlü fedakarlıktan kaçınmayan, kendini feda eden bir insanken Eugene de Rastignac ise her zaman daha fazlasına sahip olmak isteyen, zengin ve itibar sahibi olmak için gözünü budaktan sakınmayan bunları yaparken de kendini ahlaki ikilimler içinde bulan genç bir hukuk öğrencisidir. Hikayede iki karakteri de eleştiren yazar ölçülülük üzerinde durmaktadır.
-SPOILER İÇERİR-
Madam Vauquer pansiyon sahibidir. Orada Goriot, kalmaya başlar. Vauquer, Goriot’u çok beğenir ve onunla yakınlaşmaya çalışır ama Goriot ona hiç yakın davranmaz. Vauquer
buna çok sinir olur ve ondan intikam almak için Goriot aleyhine pansiyonda kalanlarla konuşmaya başlar. Zamanla herkes Goriot’la alay etmeye başlar. Pansiyona onu görmeye iki kız gelir, Goriot’un aşığı olduğu iftiraları atılır.
Eugene, bir baloda Restaud adlı bir düşesle tanışır. Onunla yakın olmak ve Paris’te saygı duyulan biri olmak ister. Pansiyonda Restaud ile Goriot’un buluştuğu ve aralarında bir ilişkinin olabileceği dedikodusu çıkar. Eugene, Goriot’dan Restaud’a bahseder, kız kızarır. Sonra Eugene kuzenine durumu anlatır, kuzeni Restaud’un Goriot’un kızı olduğunu söyler. Diğer kızı da Delphine’dir. İki kız evlendikten sonra eşleri onların babalarıyla görüşmelerini istememiştir.
Vautrin, Eugene’ye Paris’te saygı duyulan biri olsa da sonunda bir avukat olacağını ve çok kazanamayacağını söyler. Bunun yerine Victorine’ye kur yapmasını böylece para sahibi olmasını söyler
Eugene, Goriot’un diğer kızı olan Delphine ile görüşmeye başlar. Kızın zaten eşiyle sorunları vardır. Eşi onu aldatıyordur. Goriot Baba da kızının kendisiyle ilgili bir şeylerden bahsedip bahsetmediğini sorar. Eugene anlatır ama aslında yalan söyler.
Eugene, Delphine ile buluşur, kız üzgündür. Çünkü kocası hem onu aldatıyordur hem de ona para vermiyordur. O da sürekli babasından para istiyordur ama artık yüzü de kalmamıştır. Eugene’ye bir miktar para verir ve kumar oynamasını söyler. Eugene kumarda kazanır. Eugene kızdan hem etkileniyordur hem de para sahibi olmadığı için sinirlidir.
Eugene Delphine’nin kocasıyla yaşadıklarını Goriot’a anlatır. Goriot kızlarını çok sever parasını hep onlar için harcamıştır
Cık Cık Cık bu kitabı okurken sürekli bu böyle dedim durdum.Nasıl bir yaşayış tarzı, nasıl bir sosyeteye girme çabası derken eşlerin göz göre birbirine göstermiş olduğu sadakatsizlikler,para icin yapılanlar,sosyal çevreye gösteriş olsun diye uğruna yapılan harcamalar ,en sonunda Goriot Baba nın başına gelen, beni üzen son sayfalarda bir insaniyetlik aradığım kitap Goriot Baba.
Balzac'in en tanınmış eserlerinden biri olarak geçmekte.Bu kitapta kızlarını delicesine seven,sonunu hiç düşünmeden her şeyini feda eden Makarna Tüccarı bir adamın acıklı hikayesi anlatılmaktadır. Daha once okudugum Eugenie Grandet adli kitabın karakteri Bay Grandet 'in tersine, Goriot Baba sınırsız para harcamaya meyilli.
Kitapta bahsi geçen kahraman hukuk öğrencisi Rastignac 'in __Bir Havva kızı, Antikalar Odası, Hacir,Aile Huzuru,Köy Papazı 'nda, diger kahraman Vautrin'in Goriot Baba ve Sönmüş Hayaller adlı kitaplarda tekrar okurun karşısına çıktığı bilinmektedir.Bu durum yani Balzac'in romanlarında canlandırmış olduğu kişiler, bibirini izleyen veya kesişen olay örgüsünde başka romalarda da ortaya çıkar. Bu bilgi aktarımını neden yazdım çünkü ben Rastignac 'in geriye kalan öyküsünü çok merak ettim.
Goriot Baba biraz sinirlenerek biraz hüzünlenerek okuyacaginiz bir kitap ,her ne kadar Balzac anlatiminda tamamiyle tarafsızlığını yansıtmış olsa da biz okurlar taraf tutmaktan kendimizi alamıyoruz.
Goriot BabaEdebiyat
"Her şey o kadar gerçektir ki, herkes bu dramda kendinden, hatta kendi yüreğinden bir şeyler bulabilir!" (S:2)
Sözünü yerine getiren bu eser, gerçekçiliği belki de en iyi şekilde işliyor. Sadece kendinizden değil, toplumun ahlâki yozlaşmasından, iktidar hırsından, bencillikten, insanın kendisini bile zehirleyebilecek türden bir evlat sevgisinden, gösteriş budalalığından, hatta hazzın minneti olarak verilecek bir aşktan (S:243) da bolca bulacağınız bir kitap. Başlarda okuması zor olsa da sonlara doğru akıp gidiyor. Bu yüzden sabırla okunmasını tavsiye ediyorum.
Goriot Baba ve Eugène de Rastignac iki baş kahramanımız.
Goriot Baba'nın eşini kaybettikten sonra iki kızına olan bağlılığı belki de haddinden fazla artıyor. Bu öyle bir bağlılık ki, onların yaşadığı her iyi veya kötü olayda Goriot Baba, ölümle yaşam arasında ince bir ip üzerinde gidip geliyor. Bu sevgi kendisini zehirlediği gibi, kızlarının değerlerini de etkiliyor.
"Onları beni sevmelerine fırsat bırakmayacak kadar çok sevdim!" (S:256) Bunun doğurduğu bahtsızlıklara bizde şahit oluyoruz. Kitabı okurken böyle bir baba sevgisinin karşısında insanın yüreği sızlıyor. Belki bazılarımızı saracak olan bu sevgi, bazılarımızı da can evinden vuracak.
Paris'e hukuk okumak için gelen Rastignac içindeki iktidar hırsıyla hayran kaldığı gösterişliliğin, hiç de göründüğü gibi olmadığını zamanla anlıyor. İçindeki ahlâk çatışmasına ve büyüyen farkındalığına eşlik ederken, bu iki kahramanın beklenmedik arkadaşlığı bizi de hiç beklemediğimiz olaylara sürüklüyor.
Kitabı okurken çok fazla duyguya kapıldım. Bazen kederlenip üzülüyor, bazen sevgi ve merhamet doluyor, bazen de sinirlenip iğreniyordum. Yazarın başarısını, yaptığı yoğun betimlemelerle üzerinizde bıraktığı etkiden anlayabilirsiniz. Okumanızı kesinlikle tavsiye
Balzac'ın okuduğum üçüncü kitabı bu oldu. Her ne kadar başlangıç için gayet uygun olsa da yazarı az çok tanıdıktan sonra okuduğum için daha çok sevip bağ kurabildim. Baştan belirteyim, bundan önce 
Tefeci Gobseck kitabını okumuştum ve ortak bir sürü karakter var, bu kitabı okumuş veya okuyacaklara devamında onu da okumalarını önerebilirim.
Kitap, 19. yüzyılın başlarındaki bir pansiyonu ve buradaki karakterlerin çevresinde geçen olayları anlatıyor. Madam Vauquer'in sahibi olduğu bu pansiyonda her türden insan bulunuyor, bazen uyumsuzluklar çıksa da aynı bir aile gibi yaşamlarını sürdürüyorlar. Ondan sonra birkaç olayla birlikte hepsinin hayatları karmaşaya doğru sürükleniyor.
Eser boyunca babalık ve soyluluk kavramları sürekli tekrarlanıyor. Goriot, iki kız sahibi bir dul beyefendi ve kızlarını bütün varlığıyla seviyor. Devamında bu kızların soylular arasına girmeleriyle gelişen karakterlerini okuyoruz, Balzac dönemin insanlarını gerçekten çok güzel anlatmış. İncelemenin devamını üç karakter çevresinde yazacağım, ufak da olsa spoilerlar içerebilir.
Vautrin'den başlamak istiyorum, kendisi pansiyonun zeki ama tahammül edilemez yaşlı kişiliği. Kitapta okurken en çok zevk aldığım karakter bu oldu, çoğu diyaloğu diğerlerine kıyasla çok iyi yazılmıştı. Soylulara karşı tutumu da hoşuma gitti, manipülatifliği olmasa favori karakterim bile olabilirdi.
Goriot'a gelecek olursam pek de eklenecek bir şey yok aslında, tamamıyla kızlarına düşkün bir baba dersem eksik olmaz. Çevresine karşı tutumuyla da oldukça iyi bir karakter fakat kızlarına düşkünlüğü beni çoğu yerde üzdü, kendisini on yıllarca yıpratmış. Yeri gelince onlar için şehrin en aşağılık tefecisine gidiyor, mallarını satıyor, kendinden her şekilde ödün veriyor. Bütün bunlara rağmen kişiliğini çok sevdiğim bir karakter oldu,
Tefeci Gobseck kitabını okumuştum ve ortak bir sürü karakter var, bu kitabı okumuş veya okuyacaklara devamında onu da okumalarını önerebilirim.
Kitap, 19. yüzyılın başlarındaki bir pansiyonu ve buradaki karakterlerin çevresinde geçen olayları anlatıyor. Madam Vauquer'in sahibi olduğu bu pansiyonda her türden insan bulunuyor, bazen uyumsuzluklar çıksa da aynı bir aile gibi yaşamlarını sürdürüyorlar. Ondan sonra birkaç olayla birlikte hepsinin hayatları karmaşaya doğru sürükleniyor.
Eser boyunca babalık ve soyluluk kavramları sürekli tekrarlanıyor. Goriot, iki kız sahibi bir dul beyefendi ve kızlarını bütün varlığıyla seviyor. Devamında bu kızların soylular arasına girmeleriyle gelişen karakterlerini okuyoruz, Balzac dönemin insanlarını gerçekten çok güzel anlatmış. İncelemenin devamını üç karakter çevresinde yazacağım, ufak da olsa spoilerlar içerebilir.
Vautrin'den başlamak istiyorum, kendisi pansiyonun zeki ama tahammül edilemez yaşlı kişiliği. Kitapta okurken en çok zevk aldığım karakter bu oldu, çoğu diyaloğu diğerlerine kıyasla çok iyi yazılmıştı. Soylulara karşı tutumu da hoşuma gitti, manipülatifliği olmasa favori karakterim bile olabilirdi.
Goriot'a gelecek olursam pek de eklenecek bir şey yok aslında, tamamıyla kızlarına düşkün bir baba dersem eksik olmaz. Çevresine karşı tutumuyla da oldukça iyi bir karakter fakat kızlarına düşkünlüğü beni çoğu yerde üzdü, kendisini on yıllarca yıpratmış. Yeri gelince onlar için şehrin en aşağılık tefecisine gidiyor, mallarını satıyor, kendinden her şekilde ödün veriyor. Bütün bunlara rağmen kişiliğini çok sevdiğim bir karakter oldu,Yazar Hakkında
Honore de BalzacYazar · 132 kitap
Honoré de Balzac (asıl ismi Honore Balssa; 20 Mayıs 1799, Tours - 18 Ağustos 1850), Fransız yazar.
Hayatı
Asıl adı Honore Balssa'dır. Ancak ismini Balzac olarak değiştirmiş ve soyluluk ifade eden De’ öntakısını eklemiştir. Köy kökenli bir ailenin çocuğudur. Babası tüccardır. 6 yıl Vendome'da College des Oratoriens'te öğrenim gördü. Napolyon'un devrilmesinden sonra ailesi Paris'e taşındı. Burada 2 yıl daha okula gitti. 3 yıl bir avukatın yanında çalıştı. Ama küçük yaşlardan beri edebiyata gösterdiği eğilim ağır bastı. Trajedi türünü denediği 1819'da yazılmış "Cromwell" başarı kazanamayınca romana yöneldi. Para kazanmak için tarihsel, mizahi ve gotik romanlar yazdı. Bunları değişik adlarla yazdı. Basımcılık, yayıncılık, hatta dökümcülük yaptı. Başarılı olamayınca tekrar edebiyata döndü. Edebiyat hayatında çok başarılı eserler sundu. Birçok ülkede sayılan romanları ve kitapları çok büyük ilgi gördü ve tepkileri üstüne topladı. Edebiyatta başarılı olan Balzac hayatının sonuna kadar edebiyatla uğraştı.
Edebiyat kariyeri
1829'da yazdığı "Les Chouans" isimli tarihi roman tanınmasını sağladı. Bu eser Türkçeye (Köylü İsyanı 1974 ve Şuanlar 1977 olarak) çevrildi. 1824-1834 arasında yayıncılarından aldığı parayla bohem bir yaşam sürdü. 1829-1831 arasında yergici gazetelere yazılar yazdı. 1830’lardan sonra bir toplum tarihi yazmak amacıyla, eski ve yeni romanlarını üç bölüm altında toplamaya karar verdi. Örf ve âdet incelemeleri, felsefi incelemeler ve çözümleyici incelemeler. Bu tasarı 1834-1837 arasında 12 cilt olarak gerçekleşti. 1840’ta bu yapıtların hepsine Dante'yi anımsatan bir başlık koydu: "İnsanlık Komedisi". 1842-1848 arasında 17 ciltlik bir baskı yapıldı. 1869-1876 arasında da 24 cilt olarak yayınlandı. Eserlerinde aynı kahramanlara tekrar tekrar yer verme düşüncesini geliştirdi. Bunu gerçekçiliğin baş romanı kabul edilen ve 1834'te yayınlanan "Goriot Baba"da uyguladı. 1836 ve 1837'de İtalya gezisine çıktı. 1828'de Versailles yakınlarında pahalı bir ev yaptırdı. Borç sorunu nedeniyle Passy'de bir eve yerleşti (Bugün Balzac müzesi). Para kazanmak için tiyatroda başarısız denemeler yaptı. Edebiyatçılar Derneği başkanı olarak yazar haklarıyla ilgili girişimlerde bulundu.
1847'de Polonya'da sevgilisi Eveline Hanska'nın şatosunda kaldı. 1850'de Eveline ile evlendi Paris'e döndüler. Birkaç ay sonra yaşamını yitirdi. Geride 85’i tamamlanmış, 50’si taslak halinde eser bıraktı. Romanda gerçekçilik ve doğalcılık akımlarının yaratıcısı olarak kabul edilir. Mantıksal bir sıra izleyen olayların her şeyi gören bir gözlemcinin ağzından anlatıldığı, kahramanların tutarlı bir biçimde sunulduğu, kuralları belli "klasik roman tekniğini" Balzac'ın kurduğu benimsenir. Olağanüstü bir gözlem yeteneği ve güçlü bir hafızası vardı. Kendisini başka insanların yerine koyup onların duygularını paylaşmayı biliyordu. Eserlerinde nedenselliği ve arka plan ile karakterler arasındaki ilişkiyi açıklamakta ustadır. Bütün bu özellikleriyle "romanın Shakespeare'i sayılır.
1789’la başlayan ve uzun bir süreç alan Fransız Devrimi sırasında gelişen toplumsal değişimi anlatan; çatışmaları, iyiyi kötüyü ortaya koyan, Cumhuriyetçiler ve Kraliyetçiler’in 1830’da ülkeyi bırakıp gitmek zorunda kalan X. Charles’e dek yaptıkları kanlı kansız tüm çekişmeyi özellikle göz önüne seren, bireylerin bu çatışmadaki ulu düşüncelerin altında aslında kendi çıkarlarını nice korumaya çalıştıklarını betimleyen; sevgi, güç gibi evrensel konuları tüm çıplaklığı ve eleştirel bir yaklaşımla inceleyen; günümüz okuruna sıkıcı gelebilecek ama öncelikle Fransa ve demokrasiyi algılayabilmekte yardımcı olması bakımından tüm dünya için önemli bir Roman yazardır. Fransız Devrimi’nin geçmişsel belgesidir kitapları.
İnsalık Güldürüsü, yazarın 1830’da kendi yapıtlarını toplamaya başladığı bir üst yapıttır. Şu anda emin değiliz ama belkide 1830’da Kraliyetçiler’in yenilgisini perçimleyen sürgünden sonra devrimdeki ulu düşüncelerin bir yalan olduğunu düşünerek böyle bir yola gitti.
