Oğuz Atay ve Dostoyevski bölümleri bugüne kadar okuduğum en iyi inceleme cümlelerini içeriyordu. Cemil Meriç ve Yusuf Atılgan bölümleri için bu kadar iddialı bir görüş belirtemeyeceğim. Pathos, patetik yanılgı, trajik, bunların farkları.. Bunları öğrenmek son derece geliştiriciydi. Belirtmeden geçemeyeceğim bir diğer husus ise '' Dostoyevski'ye borçlu olduğunu söyleyen birçok yazardan biri Nietzsche'ydi.
Yeraltından Notları Fransızca çevirisinden 1887'de, henüz 23 yaşındayken okumuştu.'' cümlesindeki 'henüz' kelimesi. 21 yaşında ve geç kalmış hisseden biriyseniz son derece güç verecektir. En azından bana verdi. Hem kitap hem de yazar hakkında belirtilecek çok fazla görüş var ama ben burada noktalandırayım. Edebiyatseverlere ve edebiyatın tekniğine, edebiyat-insan ilişkisine daha incelikli bir şekilde bakmak isteyenlere tavsiye ederim.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.