Minik dizeler ya da arsız alıntılarla aşina olduğumuz Cemal Süreya şiirlerini toplu olarak okuma fırsatı buldum. Uzun süren bir okuma serüveni oldu diyebilirim zaten üst üste kaç şiir okuyabilir ki insan? Hele Cemal Süreya gibi imge yoğunluğu bolsa.
Şunu anladım seçme şiirler okumak daha mantıklı çünkü arada sana hitap etmeyen ya da o an seni yakalayamayan çok şiir oluyor. İyi bir şiir okuyucusu olduğumu söylememem ama iyi şiiri okudum mu da anlarım. Beğendiğim şiiri kendi defterime yazar arada açar okurum. İnsanı derinden yakalayan imgeler olsa da böyle bol tuzlu bir imge denizinde yüzmek benim harcım değil.
Yer yer derin yer yer sığ olacak ama belli bir senkron içinde ahenkle akacak, benim istediğim sanıyorum bu. Cemal Süreyya’nın soyadındaki y yi silme hikayesi doğru mu bilmiyorum. Sezai Karakoç ile bir iddiaya girmiş midir zannediyorum netlik yok. Ancak kitabın sonlarına doğru şu net ki Emmanuel filminin yasaklanmasına açılan davada kendisi bilirkişi atanmış ve yazdığı raporla yasak kaldırılmış. Kitabın ilk kısmında cinsellikle alakalı şiirler yoğunluktaydı. O yüzden çok tarzım değil diyorum, edebiyat zaten göreceli ancak şiir bunların içinde en göreceli olandır sanıyorum. Herkese keyifli okumalar.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.