4 farklı hikayenin ikisi bağlantılı. Hepsinde baştan sona varoluşsal bir sorgulama. Hayatın anlamı ne ? Yaşamak dediğimiz sıradanlık mı ? Gibi iç konuşma, iç sancısı konular. Hikayelerde bir konu bütünlüğü yok..
Kitabı önce yarım bırakıp uzun bir aradan sonra tamamladım. Çağımızın en önemli sorularından olan ben bu hayata ne için geldim, olması gereken bu muydu sorularının herkesin bir şekilde aklına getirdiği ve dolayısıyla burada herkesin kendinde birşeyler bulduğu 4 hikaye. Cioran "melankolinin tek eczası mezardır." der. Bu tuhaf sorgulama hali ne kadar sürer nasıl biter yada bitermi bilmem ancak hayatı çekilmez kılıyor. Bu açmazın böyle kitaplarda ele alınması çözüm yada bakış kazandırıyor diyemem. Destekleyici bir altyapım olmasada düğümü çözecek tek çözüm geliyor aklıma. "İnanç eksikliği"
Melankoli halinde olanların uzak durması gereken bir kitap diye düşünüyorum. Zaten açmazda olan insanın sorunlarını daha da derinliştirebilir. Belkide anlık ruh halime göre abartılı bir yorumdur yazdıklarım bilemiyorum..
·
114 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
"Günlük hayatımız günlük değil de ömürlük yaşanan bir yorgunluk ve kırıklık olarak akşamları üstümüze çöküyor, bir günü daha yuvarlamış olmak daha ne kadar ve neler kaldığını bilmemekle manâsız bir bitiriş olarak, yemediğim meyvenin soyulmuş kabuğu gibi önümde, yanımda duruyordu.." s.76