Miraç Çağrı Aktaş
Kendine Hosgeldin
İnsan en çok kendini unuttuğunda yoruluyor
Sevilmek için susmuşum.
Kırılmamak için katlanmışım.
Gitmesin diye kendimden vazgeçmişim.
Ama kimseye "kal" diyebilmek için önce kendime "dur" demem gerekiyormuş.
Bu kitap bir ilişki kitabı değil aslında.
Bir yüzleşme kitabı.
Kendi değerini başkasının ilgisine bağlamanın ne kadar yıpratıcı olduğunu gösteriyor.
Okurken şunu düşündüm:
İnsan evliyken de, mutlu iken de bazen kendini ihmal edebiliyor.
Birine sevgi verirken, kendi kalbini beslemeyi unutabiliyor.
Oysa sağlıklı bir sevgi, iki yarımın tutunması değil; iki tam insanın birbirine yaslanmasıymış.
En çok şu cümle içime dokundu: İnsan kendine dönmeden iyileşemiyor.
Kitaptaki küçük hikayeler çok etkileyiciydi bazı noktaların vurgulanması çok gzuel olmustu su gibi bitti
Bitirdiğimde birine kavuşmuş gibi hissetmedim.Ama kendime biraz daha yaklaştım.Belki de mesele buydu.
Başkalarına hoş gelmeye çalışırken kendime yabancılaşmamaktı.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.