Bu kitap sadece bir hikâye değil; insanın içini sessizce kanatan bir hayatta kalma mucadelesidir.. Bu yalnızca Firdevs in hikayesi değil kırılmış, hor görülmüş , hic sevilmemiş , insan olarak değil de toplum tarafından kendisine layık görünen "kadın " ve
"cinsel obje "kimliği ile toplumun içinde var olmaya calisan bütün kadınların öyküsüdür. Firdevs’i okurken bir karakterle değil, çalinmis , bir hayatla karşılaşırsın. Onun çocukluğu, gençliği, bedeni ne ve ruhuna dokunan her yara… hepsi o kadar gerçek ki, sayfaları çevirirken insanın içi ağırlaşır.
Bu kitapta en çok can yakan şey, Firdevs’in yaşadıkları değil sadece; yaşadıklarını kabullenmek zorunda bırakılmasıdır. Sevilmesi gerekirken kullanılması, korunması gerekirken yalnız bırakılması… insanın içine dokunan asıl yer burasıdır. Çünkü onun hikâyesi, aslında birçok kadının susmak zorunda kaldığı hikâyelerin sesi gibidir.
Ama Firdevs herşeye rağmen güçlü bir kadındır. Hayatta kalmak için mücadele etmek zorundadır . Anka kuşu misali her çöküş onun için yeni baslangiclara kapı açar. Kitapta beni derinden etkileyen birkaç alıntı paylaşmak isterim.
"Ömrümde ilk kez ne kadar yemek almadığıma bakmak için tabağıma dikelen gözler olmadan yemek yediğimi fark ettim ..." Bu belki de Firdevs in gözünde ilk kez yargilanmadan var olmaktı.Bir insanın en basit ihtiyacı olan karnını doyurmak bile kontrol altındayken, yaşamak mutlu olabilmek ne kadar uzak
“Bütün erkekleri tanıdım. Hepsi aynıydı.”
Bu söz sadece bir öfke değil, bir kabulleniş…Umudunu kesme ...Ve hepsinden tiksinme...
Firdevs’in hayatında sevgi hep eksik, değer hep uzak kalmış ve Firdevs içten içe hep sevilmek istemiş aslında Belki de bu yüzden kendini anlatırken şu gerçeği dile getiriyor:
“Ben özgürüm. Çünkü hiçbir şey istemiyorum.”Ve sevmek sevilmek isteğinden de vazgeciriliyor ...
Firdevs’in hikâyesi boyunca içini en çok yakan şeylerden biri de şu düşünce oluyor:
“Başarılı bir fahişe olmak, başarısız bir kadından daha iyidir.”
Bu söz ilk okuduğumda sert gelmusti ama aslında toplumun kadına biçtiği değerin ne kadar acımasız olduğunu yüzüne vuruyor insanın.
Kitap bittiğinde geriye sadece bir hikâye kalmıyor. İçimde bir ağırlık, bir hüzün kaldi. Bir mucize olsun da Firdevs idam edilmesin hikayesi mutlu sonla bitsin çok istedim... Ve sonra ne yazık ki özellikle bu coğrafyada ki bazı kadınlar sadece yaşamıyor, aynı zamanda hayatta kalmaya çalışıyor.
·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.