Merhaba arkadaşlar. Bir başyapıtı bitirmenin sevinciyle yazıyorum.
Anna Karenina, sosyal medyada sıklıkla gördüğüm,yarım bırakılan kitaplar arasındaydı.
“Saygıyı, sevginin olması gereken yerdeki boşluğu saklamak için uydurmuşlar” Bu söz, kitabı okumaya karar vermeme sebep olan sözdü.
Anna Karenina’dan sonra kalın kitap okuma korkumu yendim. Kitap bitti, çok mutluyum, üzerimden bir yük kalkmış gibi hissediyorum. Ama Anna adına üzgünüm. Sonu mutlu bitsin isterdim.
Tolstoy kitabı yazmakla kalmamış, yaşamış ve yaşatmış da…
Bir dizi izler gibi okudum kitabı. Anna’nın yaşadığı her ruh halini ben de onunla birlikte yaşadım diyebilirim. Kıskançlık, ihtiras, karamsarlık, hüzün, arada kalmışlık…
Anna, tutkuları ve toplumun yargıları arasında sıkışıp kalmış bir kadın. Hayatının merkezine aldığı kişi tarafından hüsrana uğrayan her kadın gibi, o da duygularına yenik ve çaresiz.
Ve kaçınılmaz son…
Bir de Levin var tabi; Lev Tolstoy’u temsil eden varoluş sancısı çeken, hayatın anlamını arayan Levin…
Anna için tutku, Levin için huzur…
Kitapla kalın
·
128 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
