Melike: "Kendi Gök Kubbemiz": Kendi Gök Kubbemiz Dönülmez akşamın ufkundayız. Vakit çok geç; Bu son fasıldır ey ömrüm, nasıl geçersen geç! Cihâna bir daha gelmek hayal edilse bile, Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle. Geniş kanatları boşlukta simsiyâh açılan Ve arkasında güneş doğmıyan büyük kapıdan Geçince başlıyacak bitmiyen sükûnlu gece. Gurûba karşı bu son bahçelerde, keyfince, Ya şevk içinde harâb ol, ya aşk içinde gönül! Ya lâle açmalıdır göğsümüzde yâhud gül.

Dönülmez akşamın ufkundayız. Vakit çok geç; Bu son fasıldır ey ömrüm, nasıl geçersen geç! Cihâna bir daha gelmek hayal edilse bile, Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle. Geniş kanatları boşlukta simsiyâh açılan Ve arkasında güneş doğmıyan büyük kapıdan Geçince başlıyacak bitmiyen sükûnlu gece. Gurûba karşı bu son bahçelerde, keyfince, Ya şevk içinde harâb ol, ya aşk içinde gönül! Ya lâle açmalıdır göğsümüzde yâhud gül.

49 Gösterim

1 Yorum

Lütfen giriş yapınız.

Edmund Dantes

Artarak gönlümün aydınlığı her sâniyede, Bir mehâbetli sabâh oldu Süleymâniye'de. Kendi gök kubbemiz altında bu bayram saati, Dokuz asrında bütün halkı, bütün memleketi Yer yer aksettiriyor mâvileşen manzaradan, Kalkıyor tozlu zaman perdesi her ân aradan.

Melike

Gönderi Sahibi

Edmund Dantes Saygılarımla 🕊