"Efruz Bey kitabını okumaya başladığımda çok sıkılmıştım. İlgimi çekebilecek herhangi bir şeye rastlayamadım. Yine de çoğu kitap gibi ilerleyen bölümlerde ilgimi çeker diye vazgeçmedim ve okumaya devam ettim. Lisan ile ilgili bir bölüm oldukça dikkatimi çekti. Efruz bey o bölümde "eldiven" kelimesinde "-diven" i edat olarak görmemizi ve çoraba da "ayakdiven" diyebileceğimizi söylüyordu. Bir topluluk önünde Türkçe'yi yanlış kullandığımızı yani Arapça'dan, Farsça'dan vb. Türkçe'ye geçen sözcükleri artık kullanmamamız gerektiğini öz Türkçe'ye geçmemiz gerektiğini söylüyordu. "Türkçe, eski Türkçe'dir." Topluluk içinde bu fikre katılanlar olduğu kadar katılmayanlar da vardı. Ama en sonunda herkes kabul etmek zorunda kalıyordu ve o gün herkes öz Türkçe'ye geçmek için araştırmalar yapıp diğer dillerden geçen sözcüklerin yerini doldurmaya çalışıyordu. O gece Efruz bey 120 cilt kitap okuyup tekrar o topluluğun önüne geçiyor. Dün söylediklerimi unutun öz Türkçe'ye geçmek ya da öz Türkçe'yi aramak yanlış bir karardı diyor. Topluluk büyük bir şaşkınlıkla "Ama nasıl olur dün böyle söylüyordunuz, şimdi böyle söylüyorsunuz." diyince Efruz bey hata yaptığını zaten diğer dillerden geçen sözcükler bizim dilimize uygun olmasaydı geçmeyeceğini ya da geçerken dilimize uyarlanarak geçtiği için bir sorun teşkil etmeyeceğinden bahseder." "Hakiki canlı lisan konuşulan lisanmış!"
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.