Şeref Yoksunu Suphi
Güçsüz kadın, hırslarına yenilen kadın, yuva yıkan kadın, baştan çıkaran kadın. Aynı bayat kalıpların etrafında dönen, hiçbir derinlik sunmayan bir hikâye. Baştan sona sinir oldum. Daha ilk sayfalarda olaylar öyle bir hızla geçiyor ki neyi neden okuduğunu anlamıyorsun. Karakterler desen karton gibi hiç bir şey hissetmedim.Bu konu işlenmez mi? Elbette işlenir. Hüseyin Rahmi Gürpınar alır aynı temayı, seni hem güldürür hem içini burkar, karakterlerin içine çeker. Burada ise hiçbir şey yok. Ne duygu var ne derinlik ne de edebi bir tat.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.