Firuzan-Fatih Gezer
"Sus derler,
Kes sesini..."
Yazarın kaleminden okuduğum ilk eser.Firuzan abla, arafta kalmış bir ruh olarak kendi hikayesini başka kadınların sesinden dile getiriyor.Dört kuşak kadının,adeta aile mirası gibi birbirine aktardığı acılar ve travmalar oldukça tanıdık. Bir erkek yazarın bu kadar çok kadının sesi olabilmesi şaşırttı beni. Eserde kadınlara susmanın öğretildigi hikayeler anlatılıyor. Firuzan'ın sessizliği zamanla bir çığlığa dönüşüyor ve bu çığlık insanın boğazına düğümleniyor.Susma diye bağırasım geldi.Kuşaklar boyunca miras kalan acıları unutmayı seçmiş, ama her durumda tutunacak bir dal bulan kadınların hikayesi bu.Zaman geçse de kadın olma hallerinin ve yaşanan acıların pek değişmemesi ise düşündürücü ve üzücü.Akıcı ve sade bir dili,yer yer mizahi anlatımı var.Yazarın,Firuzan'a özel bestelediği şarkıları satır arasına Qr kodla yerleştirmesi etkileyici bir soluk aldırıyor.
"Bundan sonra tek temennim yüzüne gülmesin hayat"
Susmak zorunda kalan kadınların acısı kalbimde okudum.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.