Şiirleri okurken bazı mısralar çok tanıdık geldi meğer bu dizelerin çoğunu zaten şarkı sözü olarak biliyormuşuz. Sayfalarda ilerledikçe melodileri geldi aklıma, sanki şiirleri okumuyorum bir yerden dinliyorum gibi.Kitabın genel havasına bakınca hem bugünün hem geleceğin mücadeleci ruhlarına hitap eden bir tarafı olduğu açık. Devrimci ruhu, sitemi ama bir o kadar da umudu hissedebiliyorsunuz mısralarda. Arif'in kalemi sert ve samimi; iki farklı özellik gibi ama uyum içinde.Ama kitabın içine ne kadar girersem gireyim, şiirlerin devrimci ve sosyalist temalarına pek ısınamadım.Yani şiir olarak gücü tartışılmaz ama ideolojik altyapı, toplumsal mücadele dili benim şiirde aradığım, kendime yakın bulabildiğim bir tür değil. Ben daha çok bireysel hislere, o duygu yoğunluğuna odaklanmak isterim. Ama kitap beni sürekli siyasi ve toplumsal gerçekçiliğin içine çekti.Yine de şarkılardan bildiğim meşhur dizeleri asıl sahibinden görmek güzeldi.Benim tarzım olmasa da gayet güçlü bir eser.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.