Nefes alamadığımı hissettim..
"Düşünce suçlusu olmak mı? Aman Allahım, ne kadar da distopik...! Sürekli izleniyoruz; her anımız kayıt altında. Kamusal alanı sanki gönüllü bir teslimiyetle kabullendik ama asıl mahremiyetimizi, dijital izlerimizle, telefonlarımızla, bilgisayarlarımızla kendi ellerimizle teslim etmiyor muyuz? Ya bir gün kapımız çalınsa ve internette okuduğumuz bir haber ya da yaptığımız bir yorum yüzünden kolumuzdan tutup bizi yargılamaya götürseler?
Orwell, 1984 ile sadece bir sistem eleştirisi yapmıyor; aslında insan iradesinin sınırlarını da sorguluyor. İnsan ne kadar acıya ve işkenceye dayanabilir? Sevginin ve sadakatin, o en ağır işkence odasında kırılma noktası nedir? 'En sevdiğimden vazgeçebilirim, yeter ki o acıyı ben çekmeyeyim' demek mümkün mü? Roman, sadece sistemi değil, insan doğasının o en savunmasız, en kırılgan yanlarını da yüzümüze çarpıyor."
Okurken mideme kramplar girdiği anlar oldu. Fazla söze ne hacet diyebileceğim bir kitap ve okumak için neden bu kadar geç kaldığım için üzüldüğüm bir eser…
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.