Bana bu kitap sende ne his bıraktı deseler ;"Başkalarının tozlu raflarında hikâye ararken, kendi kitabının sayfalarını çevirmeyi unutanlara..." derdim.
Hangi toz daha zordur temizlemesi? Raflardakiler mi, yoksa kalbimizde biriktirdiklerimiz mi?
Başlangıçlar kitabı aslında hepimizin her gün yanından geçip gittiği o "sessiz" insanların içindeki fırtınalara tutulmuş muazzam bir ayna. Kitabı bitirdiğimizde şu gerçekle yüzleşiyoruz:
"Kimse sadece göründüğü kişiden ibaret değildir."
Hepimiz başkalarının hikâyelerini dinlerken kendi sessizliğimizde kayboluruz.
Janice, başkalarının evlerini temizlerken aslında onların ruhlarındaki tozları da alan ,ilk kitapta olduğu gibi 'hikâye koleksiyoncusu'.Ama bu kitabın asıl çarpıcı tarafı Janice’in başkalarını dinleyerek doldurduğu o devasa boşluk değil; kendi hikâyesini anlatmaya korktuğu o kırılgan nokta.
Yazar, bizlere şunu hatırlatıyor:
Birinin sadece ne iş yaptığını bilmek, onun kim olduğunu bildiğiniz anlamına gelmez.
Kitap, 'Benim anlatacak bir şeyim yok' diyen her ruhun aslında başlı başına bir kütüphane olduğunu fısıldıyor.
Eğer hayatın gürültüsünde kendi sesinizi kaybettiğinizi hissediyorsanız, Janice ve Bayan B’nin o samimi, biraz eksantrik ama bir o kadar da sahici dostluğuna sizde okurken ortak olun. Çünkü bazen yeni bir başlangıç yapmak için gereken tek şey, birinin size 'Senin hikâyen ne?' diye sormasıdır.
Öyleyse "Sizin hikayeniz ne ?
Yada bütün şeffaflığıyla anlatmaya cesaretiniz var mı?
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.