Kitap, ilk bakışta sade gibi görünen ama derinlere indikçe insanın iç dünyasını sorgulatan bir hikâye sunuyor. Ana karakterin yaşadığı duygusal gelgitler, geçmişle olan hesaplaşmaları ve kendi benliğini bulma süreci o kadar gerçekçi anlatılmış ki, okurken kendinizi sık sık onun yerine koyuyorsunuz. Özellikle insan ilişkileri, kırılganlıklar ve içsel yalnızlık teması çok güçlü işlenmiş.
Hikâyede aslında en çok dikkatimi çeken şey; görünmeyen yaralar… Dışarıdan her şey normal gibi görünse de insanın içinde kopan fırtınalar o kadar güzel aktarılmış ki bazı sayfalarda durup düşünmek istedim. Kitap boyunca “Ben olsam ne yapardım?” sorusunu defalarca sordum kendime.
Yazar, dili çok akıcı ve sade tutmuş ama bu sadeliğin içinde oldukça yoğun duygular saklı. Abartıya kaçmadan, doğrudan kalbe dokunan bir anlatımı var. Özellikle betimlemeler ve duyguların aktarımı gerçekten çok başarılıydı.
Bu kitap bana şunu hissettirdi:
Bazen insan en çok kendine yabancılaşıyor… ve en zor yolculuk da kendine doğru olan.
Eğer duygusal derinliği olan, düşündüren ve içsel bir yolculuğa çıkaran kitapları seviyorsanız kesinlikle şans vermelisiniz.
Altını çizdiğim bazı alıntılar:
“İnsan bazen en çok sustuğu yerde kaybolur.”
“Geçmiş, unutulmadığında değil… kabullenilmediğinde ağırdır.”
“Kalbim, kendime bile anlatamadığım şeylerle doluydu.”
“Bazı kapılar kapanmaz, sadece içimizde açık kalır.”
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.